پناه اخر

پناهِ آخر کسی بودن حس عجیبی باید باشه.

من پناه آخر کسی نبودم تا حالا ،

اما دیشب که دستم زیر سرم بود و خوابیده بودم

و نیمه های شب که از درد پاشدم

نمی‌تونستم دستمو تکون بدم ، و تقریبا ده دقیقه داشتم تلاش می‌کردم

تا بتونم تکون بخورم ، زیر لب مدام اسم‌ت و تکرار می‌کردم .

احتمالا اگر یه روزی بفهمی خنده‌ت بگیره ..

اما تو پناه آخر من بودی دیشب !#فهیمه_اخر