ویرگول
ورودثبت نام
فهیمه دریکوندی
فهیمه دریکوندیاز هر چه هست و نیست گذشتم ولی هنوز -- در مرز چشمهای تو گیرم، فقط همین... جذاب، جسور و مهربون باشید، جوری که هیچ کس حتی شبیهش نیست...من دوره های وبمستری گذروندم و علاقه مند به ui/ux
فهیمه دریکوندی
فهیمه دریکوندی
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

همیشه از یه جایی شروع میشه

خیلی از آرزوهای خوشگل قشنگ آدم از بچگی شکل میگیره.از اینکه تو چجور خانواده ایی بزرگ بشی و چه مدل موقعیتای اجتماعی رو بتونی ببینی. اینکه پدر مادر، خواهر برادر بزرگتر آدم پی چی کاری رفتن. خب اکثریتمون این تجربه رو داشتیم که دسته کم یکی دو بار محل کار مامان بابامون رفته باشیم. خیلی ازمون مسیر، آینده ی شغلیمونو همون موقه ها انتخاب کردیم. مسیرایی که یه موقع درست ترین راه ممکن، ممکنه از آب دراومده باشه یا نه، بشن بزرگترین اشتباه زندگیمون. بیشتر و شاید پرشورترین خاطرات خیلی از آدما، ممکن مثه من خاطرات بین سن 14تا 22 ،23سالگیشون باشه. اونایی که سن و سالشون به ما قد میده شاید فروختن شانسی و تیله بازی تو کوچه ها، هنوزم اگه گاهی خاطرشونو قلقلک بده یه لبخند کوچیک شیرین بشینه کنج لبشون.

بچگی ما کولرا موقع روشن شدن راه میرفتن می رقصیدن. نوجونی من اما با آهنگای شادمهر گذشت .. و بازیای بکهام و دلپیرو و مالدینی، یادمه یه پوستر از روبرتو باجو سالها گوشه ی اتاقم دلبری میکرد.نوجونی من خلاصه شده بود تو تفریحاتم مسابقات فوتسال و تکواندو،کانون فرهنگی و عروسک گردانی و شعر و آخرم طراح شدنم.از همه برام خاطرات سفر به یادگار موند و چند تا مقام و جایزه و لوح کشوری...اما هیچکدوم مسیر شغلیم نشد. امان از چهارده سالگی و شروع عاشقی و دانشگاه و کلاسای کامپیوتر... هدف من پزشکی بود و علاقه مو دانشگاه چهارده سالگیم رقم زد(کامپیوتر).

میگن وقتی علاقه ات یه چی باشه، هدفت یه چیز دیگه،آآآآخرش برمیگردی به علاقه ات و علاقه ات میشه هدفت... هدفی که چون علاقتم هست برای به دست آوردنش جدی تر می جنگی... گفته ایی که شد... اتفاقی که برای من افتاد و توی رقم زدن آینده ی من ینی در واقع این روزام بی تاثیر نبود...من هنوزم شعر مینویسم... کتاب چاپ شدم هنوزم کنج کانون استان هست. هنوزم کسایی هستند که قبل مسابقاتشون واسه آمادگی بیشتر با هم تمرین میکنیم...هنوزم گاهی از روی چهره های موندگار زندگیم یه نیمچه طرح نیمه حرفه ایی می زنم که چهره هاشون گوشه ی ذهنم ابدی باشه به یادگار... امان از وقتیکه سالها پی هدفت میری و غافلی از علاقه ات... چه لحظه ها و جایگاه هایی رو که آدم به راحتی و ناخواسته از دست میده به امید به دست آوردن آنچه که با عنوان هدف واسه خودش تعریف کرده.

خلاصه که خیلی ماها مسیری رو با جون و دل پیش میریم و یه روزی یه جایی یکی سر راه زندگیمون میاد که مسیر زندگی و آینده ی شغلیمونو به کلی عوض می کنه، چیزی که شاید اگه خودمون میخواستیم انتخابش کنیم، هرگز سمتش نمیرفتیم، اغلب این آدما فرشته های آسمونین رو زمین. امیدوارم همیشه یه خوبش گوشه کنار زندگیامون حتی کوتاه باشه. بلکه برسیم به اون چیزی که لایقشیم و شاید اگه نباشه هیچ وقت ندونیم، هیچ وقت نرسیم.



خاطرات من
۵
۰
فهیمه دریکوندی
فهیمه دریکوندی
از هر چه هست و نیست گذشتم ولی هنوز -- در مرز چشمهای تو گیرم، فقط همین... جذاب، جسور و مهربون باشید، جوری که هیچ کس حتی شبیهش نیست...من دوره های وبمستری گذروندم و علاقه مند به ui/ux
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید