
من از آن دست زنانی هستم که تا چند ماه قبل از بارداری مخالف بچهدارشدن بودم. اما طی تحولاتی درونی تغییر عقیده داده و بعد از هفت سال ازدواج تصمیم به بارداری گرفتم. یکی از عواملی که در این تصمیم من مؤثر بود، آشنایی بیشتر با فمنیستهای مادر و رویکرد آنها به مادری بود.
اما چگونه؟ مگر فمنیسم متهم به انحلال بنیان خانواده و دوری زنان از اینگونه نقشها نیست؟
«فمنیسم علیه مادری» یکی از اتهامات مخالفان فمنیسم به این مکتب است. یکی از استدلالهای این مخالفان تقدسزدایی فمنیستها از مادریست. در این مکتب مادرشدن نقشیست مانند سایر نقشها که با وجود اهمیت بسیار که دارد؛ اما مقدس نیست. آنها معتقدند تقدس بخشی به مادری تبعات مختلف برای زنان دارد، ازجمله: ۱. موجب بدیهیانگاشته شدن این نقش شده و به زنان تلقین میشود که روزی حتماً باید مادر شوند؛ ۲. مادران را محدود میکند و از انتظاراتی را از مادران ایجاد میکند که باید تمام خود را صرف فرزند کنند و از بسیاری خواستهها و علایق خود بگذرند؛ ۳. ابزاریست برای کنترل زنان از سوی تفکر مردسالارانه و ایجاد انواع محدودیتها.
همین تقدسزدایی اولین دلیل من برای مادرشدن بودن. چراکه من همیشه از تقدس گریزانم و حتی باارزشترین عقایدم را از این مفهوم دور نگه داشتهام و دوست نداشتم که خودم در این قالب جا شوم و مقدس باشم. به همین دلیل بعد از شستن ذهنم از این کلیشه میل به مادر شدن و پذیرفتن این نقش در من بیشتر شد. حالا من در آستانه زایمان، زنی هستم نامقدس که انتخاب کردهام نقش مادری را بپذیرم، نقشی که به راحتی میتوانم در آن علایق و سلایق و پیشرفت شخصی خودم را دنبال کنم، گاهی خسته و عصبانی و پشیمان شوم و چارچوبی برای محدودیت من وجود ندارد.
پس فمنیستها میتوانند برخلاف آنچه گفته میشود، تأثیر مثبتی در افزایش جمعیت داشته باشند. آنها مخالف مادرشدن نیستند.?