ویرگول
ورودثبت نام
فاطمه انصاری
فاطمه انصاریمثل باران ببار.
فاطمه انصاری
فاطمه انصاری
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

پیچِ کوچه.

بعد از یکسال بابامو دیدم، دلم براش خیلی تنگ شده بود، اولش که اومد نشناختمش فکر میکردم یک آدمِ غریبه است.

کلی با هم حرف زدیم، کلی خندیدیم، امیر علی ( پسرِ کوچیکم) غریبیش میکرد و پیشِ بابام نمیرفت و بهش سلام نکرد ولی یکم که گذشت به قولِ معروف یخش آب شد و پیشِ بابام رفت و بوس داد.

بابام برای بچه هام کلی خوراکی آورد، ۴تا کیم، ۴ تا بستنی لیوانی، ۴ تا رنگانگ( ببخشید ، دلتون نخواد!) ۴ تا شیر، دو تا دسر( اولین باری بود که دسرِ کارخونه ای خوردم)، یک دونه حلوا شکری و ۴ تا کره ی کوچیک.

تقریبا به غیر از حلوا شکری و کره ها بقیه رو منو دو تا پسرام همون شب تموم کردیم.

بابام کلی حرف زد و ما رو با یک نفر آشنا کرد، بعدشم من تصمیم گرفتم ماهی یکبار برم به بابام سر بزنم و باهم بریم کتاب بخریم و کباب بزنیم. ( آره واقعا بزنیم چون همین جوری بهش گفتم و بعد مشتامونو به علامتِ قول دادن به هم زدیم.)

خلاصه بعد از ۳ ساعت موندن بابام رفت، یکسال بود ندیده بودمش، وقتی می خواست بره اومدم دمِ در یک دل سیر دوباره نگاش کردم، یکم که رفت بازم داشتم نگاش میکردم، همسرم گفت بیا بریم خونه، گفتم نه بذار بابامو نگاه کنم.



بابام رفت و از پیچِ کوچه رد شد، فکر کردم دوباره از دستش دادم ، فکر کردم مثلِ ۱۹ سال پیش که منو مشهد خونه ی بابابزرگم میذاشتو خودش میرفت دنبالِ آینده ی مبهمش، بازم الان منو گذاشته و می خواد بره، برای همیشه.

توی این فکرای خفقان آور بودم که یکدفعه یک نسیمی از امید به قلبم وزید، با خودم گفتم نه من بابامو از دست ندادم، من می خوام ماهی یکبار ببینمش، می خوایم بریم کتاب بخریم، کباب بخوریم(بزنیم)، بابام می خواد با دوستش بیاد خونه ی ما، آره من تنها نیستم، من اونو از دست ندادم، من بابامو دارم فقط یکم بین دیدنامون وقفه میفته ، که اشکال نداره زود تموم میشه.☺

۱۴
۵
فاطمه انصاری
فاطمه انصاری
مثل باران ببار.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید