مهتاب.

ادامه داستان:

_ الان باید خوب درس بخونیم، بعدشم یک شغلِ خوب پیدا کنیم، بعدشم ازدواج کنیم.

+فاطمه! اگه تو از من زودتر ازدواج کردی، من تنها میشم، چه کار کنم؟

_ حالا کو تا من ازدواج کنم، بعدشم بهت قول میدم اگه ازدواج کردم به شوهرم میگم اگه پسر خاله ای یا پسر عمویی داشت، بیان تو رو بگیرن.

+ یا داداش، مگه نه؟ فکر کن اگه دوتا داداش بیان ما رو بگیرن، من و تو میشیم جاری، چقدر با حالِ مگه نه؟

_ آره، مهتاب!

+جونم.

_ بهم قول بده دیگه هر بلایی هم که سرت اومد، نمازتو وِِِل نکنی، باشه؟

+ باشه، حتما بهت قول میدم،تو راست میگی، حالا چون پدر و مادرم با من خوب نیستند، من که نباید نمازمو ترک کنم.

مهتاب سرشو گذاشت روی پام، منم موهاشو ناز میکردم، بهم گفت:

+ فاطمه تو خیلی خوشحالی که پدر و مادرِ خوب داری؟

_ آره واقعا پدر و مادر خوب خیلی خوبه، اصلا بیا یه کاری کنیم، میخوای مامانِ من ، مامانِ تو هم باشه؟

+ فاطمه معلوم نیست اونا قبول کنن.

_ نه مهتاب، مامانم خیلی مهربونه، تازه روانشناس و مشاوره هم هست، تو رو درک میکنه، ببین تازه تو میتونی عید یا تابستون با من بیای خونمون، ما تو خونمون پسر نداریم، یعنی داداش ندارم فقط فهیمه هست، بابامم از صبح میره تا نصف شب، منو تو توی اتاق من زندگی میکنیم، ok؟

+وای فاطی اگه بشه، خیلی باحال میشه،آخه من همیشه غصه ی عید و تابستونو و تنهایی رو داشتم، فاطمه واقعا میشه؟

_ آره چرا نشه؟!

مهتاب سرشو رو پام مالید و گفت :

+ فاطمه واقعا ممنونم ازت.

۱۰ سال بعد:

_مهتاب پاشو خرسِ تنبل، بچه ات خودشو کشت، پاشو شیر میخواد.

مهتاب از خستگی فقط چشماشو یکم باز کرد، مامانم از آشپزخونه اومدو گفت:

فاطمه مامان، تو برو خونه، باباتو فهیمه غذا ندارن، شوهرتم که میاد، برو غذا درست کن، به بابا بگو من پیش مهتاب میمونم تا حالش یکم بهتر بشه، برو مامان جون.

_ چشم.

پایان?