بادهای گرم از روی موج های دریا به صورتش میخورد و موهای طلایی اش را بر روی صورتش میریخت، به انتهای دریا نگاه میکرد انجا که آسمان به دریا وصل بود و گویی آب های خروشان از اسمان راهی به زمین پیدا کرده اند و جاری شدند.
مرغ های دریایی هم نمیتوناست سکوتِ انجا را برای ماری بشکند، دریا و آسمان و خورشید و امواج و ماری ، همه و همه فقط به یک نقطه خیره شده بودند و آن هم انتهای دریا بود.
۳ سال پیش جیمی، نامزدِ ماری برای کسب و کار دل به دریا ها زد و رفت ولی هیچ گاه دریا او را پس نداد، دریا از ماری عاشق تر بود ، جیمیِ ماری را دزدید و به اعماقِ سرد و خاموشِ خود آنجا که پریانی گندم گون زندگی میکنند، برد.
سهمِ ماری از جیمی فقط آمدن به کنارِ ساحل شد و دیدنِ عشق بازی دریا به معشوقش.
هر روز می آمد و به آخرِ دریا نگاه میکرد تا شاید روزی این عاشقِ حسودِ، نامزدش را به او پس دهد، او حتی به جسد معشوقش هم راضی بود ولی د ریا حسود تر از این حرف ها بود.
آسمان گاهی برای ماری گریه میکرد و دریا از توجه آسمان به ماری عصبانی میشد و آنچنانِ نوچه های خود را به دامنِ ماری میکوبید، ولی ماری ذره ای تکان نمیخورد و عقب نشینی نمیکرد و فقط به همان نقطه خیره نگاه میکرد.
یک روز که ماری در حالِ رفتن به کنارِ هووی خود بود، دوباره آسمان به تلاطم افتاد و دریا هم شدیدا عصبانی شد، آخر دریا نمیخواست کسی به ماری حق دهد؛ برای همین تصمیمی خطرناک گرفت.
ماری به دریا رسید و آسمان این بار شدیدا برایش اشک میریخت، گویی ماری از همه چیز خبر داشت چون بر خلافِ روزهای دیگر لبخند بر لب داشت و کیفِ وسایل سفرش را هم آورده بود.
دریا غرشی کرد و ماری فقط لبخند میزد و آسمان میگریست.
ماری آماده بود، آماده ی دیدار، آماده ی لقا، آماده ی رسیدن به معشوق.
دریا هم شدیدا عصبانی بود و در یک حرکت، ماری را که دیگر هیچ مقاومتی در برابرِ امواج نداشت، به دام انداخت، امواج ماری را میچرخاندند و به آسمان بلند میکردند، آسمان از این فرصت استفاده کرد و چندین بوسه به گونه های خندان ماری زد و باز غرق گریستن شد، یکدفعه دریا ماری را بلعید و ماری در اعماقِ دریا به دنبالِ جیمی به راه افتاد.
رفت و رفت و رفت، آه خدایا غیر قابل باور بود، جیمی را دید، جیمی این معشوقِ طناز بر صندلی تکیه داده بود و تاجی از طلا و سنگ های گران قیمت به سر گذاشته بود و پریانِ دریایی در حالِ خدمت کردن به او بودند، جیمی تا ماری را دید، از جایش پرید، باور نمیکرد، باور نمیکرد معشوقش را اینجا ببیند،
جلو رفت و آمیزشی از جنس گلبرگ های یاس بین آن ها اتفاق افتاد، جیمی از این لقا مدهوش شد، پریانِ دریایی به تیمارش مشغول شدند و ماری هنوز مبهوت چیزهایی بود که میدید.
جیمی به هوش آمد و ماری را که لباسی سفید از جنسِ ابریشم خالص بر تن داشت را نگاه کرد، جیمی محو تماشای این بانوی زیبا شده بود و جهان هم محو تماشای این دو......
