
امروز با یک نفر که خیلی دوستش دارم و خیلی خیلی خیلی زندگیمو مدیونشم، صحبت کردم، ایشون از من پرسید : قهرمانِ زندگیت کیه؟
من همون اولش خواستم بگم: خودم.
ولی چون از یک جایی شنیده بودم که وقتی کسی ازتون سوال میکنه بلافاصله جواب ندید؛
بهش گفتم : بذار یکم فکر کنم، بهت میگم.
یکم فکر کردم بازم دیدم قهرمانِ زندگیم خودم هستم، برای همین بهش گفتم: خودم.
وقتی اینو گفتم اون بنده خدا بلند بلند تشویقم کرد، گفت: "آفرین، آفرین، آفرین. سربلندم کردی، بهت افتخار میکنم، ازت راضی ام، آفرین."
و بعدش یکم گریه کرد، منم از این تعریفایی که ازم کرده بود خوشحال شدم.
طعمِ قهرمانِ زندگی خودت بودن خیلی شیرینه، امیدوارم شما هم اگه نچشیدینش، بچشید.
اگه دوست داشتید شما هم بهم بگید قهرمانِ زندگیتون کیه؟
