به نام خدا.

سلام.
خوبید دوستان؟ منم خوبم، عالیم، خیلی خوب.
چند وقت پیش به ذهنم رسید که از لحظه لحظه ی زندگیم فیلم بگیرم؛ با گوشی هم چندین بار فیلم گرفتم، یکبار وقتی که میخواستم غذا درست کنم، یکبارم وقتی که داشتم اسباب کشی میکردم،
ولی چون حافظه ی گوشی کمه دائما وسطش متوقف میشد و ....
برای همین ما یعنی من و شوهرم تصمیم گرفتیم که یک دوربین بخریم، ولی فعلا هنوز موفق به خریداریش نشدیم، برای همین میخوام تا موقعی که دوربین بخریم بیکار نشینم و ثبت لحظه هامو داشته باشم، البته لحظه به لحظه نه ولی در حد کلیتی از روزانه هامو داشته باشم، برای همین می خوام شروع کنم به نوشتن روزانه هام، پس بریم. ?
الان مهم ترین اتفاقی که این روزا برام افتاده اسباب کشی کردنه، ما خیلی یکهویی مجبور شدیم اسباب کشی کنیم و خونه ای که ۳ سال و نیم توش زندگی کردیم و تقریبا شده بود جایگاه امن و امانمون رو ترک کنیم و وارد خونه ی جدید بشیم.
خونه ی قبلی ما یک خونه ی قدیمی بود، زیر زمین داشت و هنوز به سبک قدیم دیوار هاش طاقچه های قشنگی داشت، تقریبا چیزی بود توی این مایه ها:

تا اینکه وراث محترم خونه تصمیم گرفتند خونه رو بفروشند و ما مجبور شدیم به جای دیگه نقل مکان کنیم.

خداییش این اسباب کشی برام سخت نبود، چون اولا فاصله ی بین خونه ها تقریبا ۵ کوچه بود و ما خیلی از خرده ریزه ها رو با ماشین خودمون بردیم و فقط چند تا وسیله ی بزرگ بود که اونم یک وانت گرفتیم و بردیم و تمام.
الان ما تقریبا تمام وسایل رو آوردیم و توی خونه ی جدیدمون مستقر شدیم که تقریبا این شکلیه:

فقط مونده کبوترمون و پنکه سقفیمون و گلدونامو و چندتا خرده ریزه.
امروز باید شروع کنم به مرتب کردنِ این خونمون، اول میخوام رختخواب ها رو سر جاش بذارم، بعد وسایل آشپزخونه رو و بعدش لباس ها رو همینا دیگه تموم میشه، البته هر کدوم وقت گیره، مخصوصا آشپزخونه و یخچال.

البته حیاطم هست که به عهده ی شوهرم هستش.
راستی دوستان اینجا یک چیز خیلی قشنگ پیدا کردم اونم یک صندوق چوبیه، مالِ صاحبخونه است که فکر کنم لازم ندارن، ازشون باید اجازه بگیریم و اگه اجازه بدن مال ما بشه، من عاشقِ این صندوق ها هستم، یادقدیما میفتم، توش هم میشه کلی وسیله گذاشت.?
خب دوستای عزیزم برام دعا کنید بتونم به راحتی بقیه کارها رو هم انجام بدم، البته علی آقای معلمی اگه خواستید و دوست داشتید میتونید لطف کنید و بیایید کمک، حداقل اینجوری چشم ما به جمال یک همشهری روشن میشه، با کمال میل از بقیه ی دوستای قمی هم در کمک کردن توی این امر خطیر دعوت میکنم تا لطف کنن و قدم روی چشم ما بگذارند و بیان و کمک کنن. ? شوخی کردم.
من از این به بعد سعی میکنم خلاصه ی روزانمون رو بنویسم و تقدیم نگاهتون کنم، تا هم حالم خوب بشه و هم به گفته ی آقای معلمی ویرگول ساکت نمونه و هم توی نوشتن کمی تمرین کنم و بازم میگم که حالم با نوشتن خوب بشه.
مخلصِ همگی،
یا علی.?