
سلام.
سعی کنیم توی زندگی ، راه و روشِ خودمونو داشته باشیم، سعی کنیم اون چیزی که مدِ نظرِ خودمونه رو اجرا کنیم.
به این کار نداشته باشیم که جامعه و آدما چی میپسندن و چی رو قبول دارن و چگونه رفتار میکنن.
شاید مثلا من دوست داشته باشم توی این هیاهویِ بی توجهی آدم ها نسبت بهم، مهربون باشم، شاید بخوام وقتی هر کسی رو میبینم ، صورتم جوری باشه که اون آدم با دیدنِ من احساسِ آرامش کنه.
شاید من دوست دارم وقتی یک گربه یا یک گنجشک رو میبینم واستم و دقایقی بهش نگاه کنم و از دیدنش چیزی یاد بگیرم، شاید من دوست دارم وقتی پدر و مادر و فرزندانی رو که شاد هستن میبینم ، دقایقی بهشون نگاه کنم و لذت ببرم ، و .....
هیچ وقت نگیم نه هیچ کس وانمیسته به یک گربه نگاه که، یا نگیم هیچ کس به کسی محبت نمیکنه که من بخوام بکنم، یا ....
سعی کنیم راه و روشِِ خودمونو برای زندگی داشته باشیم البته راه و روشی که به خودمون و بقیه ضرر نزنه، کارهایی که فقط به خاطرِ ترسِ از بقیه انجام نمیدیم رو انجام بدیم، نه کارهایی که هر انسانِ عاقلی میگه اشتباهِ.
ما انسان ها فقط یک بار به دنیا میایم و یکبار زندگی میکنیم، پس اونجوری زندگی کنیم که خودمون ازش راضی باشیم و روشِ خودمونو به ثبت برسونیم، جوری که همه بدونن ما یک روشِ منحصر به فرد از خودمون به جا گذاشتیم.
اصلا هم لازم نیست چیزِ عجیب و غریبی باشه، مثلا همین که فامیل بگن : آره هر وقت فلانی میاد با خودش خوراکی میاره،
یا فلانی همیشه به همه خوبی میکنه، ما که ازش بدی ندیدیم.
یا هر وقت با فلانی ایم ، دنیا رو قشنگ تر میبینیم ، و.....
به این مطلب خیلی توجه کنیم و سعی نکنیم اینقدر مثل همدیگه رفتار کنیم.