
این واقعا تبلیغِ آزمونِ بازیگری نیست!
خیلی از نوجوونی دوست داشتی بازیگر بشی؟
خیلی دوست داری کارگردان بشی؟
چی؟ فیلم نامه نویس؟
خُب بیا الان واردِ یک سریال یا فیلم یا تائتر شدی!
بیا نقش بازی کن!
من ، شما، اون و همه و همه اومدیم توی دنیای سینما ، و هر کدوم قراره یک اثری داشته باشیم، یکی می خواد نقشِ یک دکتر رو بازی کنه، یکی معلم، یکی مادر، یکی پدر، یکی کارگر، یکی دلال، یکی مفت خور، یکی حمال، یکی نابغه، یکی کودن، یکی عصبی، یکی زندانی، یکی پول دار، یکی فقیر،یکی زنده، یکی مُرده، یکی باکلاس، یکی خاکی و.....
تو کدوم نقشو انتخاب میکنی؟
اینجا بازیگر خودتی، کارگردان خودتی، فیلم نامه نویس خودتی، فقط خودت، و تماشاچیا کسایی هستند که دور و برت هستند، اونایی که به هر نحو باهات ارتباط دارند، مستقیم و غیرِ مستقیم.
دوست داری چه نقشی ایفا کنی؟
دوست داری بقیه تو رو چه جور بازیگری بدونن؟ کمدی؟ درام؟ چی؟
بشین فیلم نامتو بنویس، و شروع کن به نقش آفرینی، همش فقط باید نقش بازی کنی، همین.
البته چند تا اصل رو باید رعایت کنی تا بهتر نقش بیافرینی:
۱- پُر رو باش، یعنی در واقع اصلا تماشاچیا رو نبین و فقط نقشت رو ایفا کن.
۲- درباره ی نقشت تحقیق کن ، کتاب بخون، تا هر چه بیشتر با نقشت آشنا بشی و بتونی بهتر بازیش کنی.
پُر رو بودن خیلی مهمه، خیلی.
امیدوارم همه نقاش( بسیار نقش آفرین) های خوبی باشیم، و تماشاچیا از دیدنِ فیلممون لذت ببرن.