
تا حالا شده به صفر برسی؟
تا حالا شده، هیچ انگیزه ای برای زنده بودن ، نداشته باشی؟
تا حالا شده ،حتی از سختی روزگار نتونی نفس بکشی؟
من اینجوری شدم، یک راه حل برای در اومدن از این اوضاع کشف کردم، راه حلش اینکه که :
یک تسبیح داشته باشی و استغفار کنی.
من اصلا دوست ندارم مذهبی حرف بزنم ، چون مذهبی که الان رایجه توی کشور معلوم نیست چیه،
پس من مذهبی حرف نمیزنم و این چیزی که گفتم فقط و فقط روی تجربه ی شخصیم هست،
اگه یک کارِ دیگه کشف میکردم ، حتما اونو میگفتم.
دوستان، این کاری که گفتم اثرش از هزارتا داروی مسکن بیشتره، البته کسایی که بیمارشون حاد نیست میتونن از این روش استفاده کنن.
فقط یک تسبیح و ذکرِ <استغفرالله> و صبر، مشکل گشای خیلی از دردهای نا گفتنی، غصه های نا گفتنی و درهای بسته است.
امیدوارم هیچ وقت به صفر نرسید.