
من یک جا گفتم اولین حقوقمو وقتی ۱۵ ساله بودم گرفتم ، ولی الان که دقیق تر فکر میکنم، میبینم اولین حقوقمو یا اولین درآمد زاییمو وقتی ۶ یا ۷ ساله بودم، داشتم.
ما اون سال ( ۶ سالگیم)، عید رفتیم شمال ، خونه ی مادربزرگم .
یک هفته که از عید گذشته بود ، فکر کنم خاله ام یکی از وسایلشو گُم کرده بود، خیلی هم دنبال گشت ولی پیدا نکرد ، من بهش گفتم:<خاله من برات پیدا می کنم به شرطی که بهم پول بدی.>
اون طفلکم قبول کرد. خلاصه من برای پولم که شده بود همه جا رو گشتمو بلاخره پیدا کردم، فکر کنم عینکش گُم شده بود.
خلاصه این استارتِِ کار کردن من شد، از اون روز هر کس هر چی گُم می کرد ، من براش پیدا میکردم و ازش پول میگرفتم.
یک هفته که گذشت دیگه همه چی پیدا شده بودو کاسبی من کساد شد. منم باید خودمو از اون وضعیت نجات می دادم ،پس بازارِِ سیاه راه انداختم ، اینجوری که خودم وسایلشونو بر میداشتم روی یک میز میچیدم و هر کس وسیلشو نیاز داشت باید میومد از من می خرید.?
دیگه واقعا نونم تو روغن بود بعد از یک هفته یک کیسه ی پُر از سکه داشتم، اینجوری?

خیلی کیف میکردم ، کلی پول داشتم.
فکر کنم اگه روشِ غلطِ مامانم بعدش نبود من الان جزِ پول دارا بودم،
مامانم اشتباه کرد و بعد از اینکه ما برگشتیم، به جای اینکه پولمو برای خودم خرج کنه، به بابام داد و بابام باهاش اون زمان فکر کنم، قرضشو داد.?
یعنی من از پولی که به دست آوردم هیچی نصیبِ خودم نشد و دیگه هیچ انگیزه ای برای پول درآوردن توی من نموند.