به نام خدا.

سلام.
چند روزی هست که با یک نفر، تازه دوست شدم، البته ایشون از اقوام هستند ولی رابطه ی ما قبل از این چند روز در حدِ سالی یک سلام و علیک بود ولی الان تقریبا هر روز بهم زنگ میزنیم و یک ساعت تا دو ساعت صحبت میکنیم.

چیزی که توی این دوستی خیلی فکرمو درگیر کرده اینه که آیا ما باید اینقدر با هم صمیمی بشیم؟ این صمیمیت ضربه زننده نیست؟
اندازه نگه دار که اندازه نکوست:
بله همین طور چند روزی فکرم درگیر بود که اشکال نداره ما اینقدر صمیمی هستیم؟ در حقیقت داشتم به وجودِ ایشون معتاد میشدم، تا اینکه یادِ یک جمله از یک انسانِ فوق العاده افتادم ، ایشون گفته بودند:
توی هر رابطه اعم از رابطه ی دوستانه و دشمنی، حریمِ خودتونو حفظ کنید، یعنی با دوستت خیلی صمیمی نشو و همه ی حرفای مهمت رو بهش نگو، چون ممکنه همین آدم که الان باهاش دوستی یک روز دشمنت بشه و از اطلاعات تو علیه خودت استفاده کنه؛ با دشمنتم زیادِ از حد بد نباش و دشمنی نکن، چون ممکنه یک روز همین آدم دوستت بشه و اگه خیلی بهش بدی کرده باشی دائما پیشش شرمنده هستی.
این جمله منو به فکر فرو برد، واقعا چرا نمیتونیم به این جمله عمل کنیم؟!
وقتی با یک نفر دوستیم اینقدر از اسرارِ خودمون و زندگیمون بهش میگیم که حد نداره و وقتی هم با یک نفر دشمنیم اینقدر بدی بهش میکنیم که بازم حد نداره!!!
توی یک رابطه باید شوخی، محبت، کادو دادن و .....باشه ولی دیگه اینکه تو بیای ریز و درشتِ زندگیتو تعریف کنی، نباید باشه.
شاید ازم بپرسی پس چه کار کنیم؟ وقتی دلمون میگیره با کی درد دل کنیم؟
خب من بهت میگم: زندگی مثل بازیه، تو یک بازی رو چقدر جدی میگیری، زندگیم همین طوره، اگه دلت میگیره بهترین کسی که به حرفات تمام عیار گوش میکنه خداست، برو با خدا حرف بزن،
یا با یک مشاور صحبت کن، لزومی نداره تو سیر تا پیاز مشکلاتتو به دوستت بگی که اونم نمیتونه هیچ کاری برات بکنه.
بعدشم همیشه یادت باشه، زندگی یه بازیه، به دوستت زنگ بزن، بگو، بخند ولی نه تو وارد حریم اون شو، نه اجازه بده اون وارد حریمت بشه، به همین راحتی به همین خوشمزگی.

امیدوارم این مطلب همیشه توی ذهنمون بمونه.
اسباب کشی:
خدا رو شکر اسباب کشیمم تموم شد، همه ی وسایل رو چیدم، فقط حیاط مونده که اونم میذارم بعد از بهبودی کاملِ حضرتِ همسر، خودشون انجام بدن، چون از توان من خارجِ.
فقط الان مونده گرد گیری خونه، که امروز انجام میدم.
راستی دوستان این خونمون یک جای بی نظیر داره که میخوام پاتوقِ خودم کنم، اونم چیزی نیست جز یک
پنجره.?




نمیدونید چقدر پنجره دوست دارم، وقتی باز میکنم و بیرونو نگاه میکنم، حس خوبی بهم میده، فقط متاسفانه محافظ نداره، ولی حتما به صاحب خونه میگیم محافظ براش بذاره، چون اونجا پاتوقم میشه و باید امنیت داشته باشه.
حالِ همسرمم رو به بهبودیه با دعای شما عزیزان، ممنون از همگی.
خلاصه:
۱- توی دوستیامون، اندازه نگه داریم که اندازه نکوست.
۲-اسباب کشیم تموم شد و فقط گرد گیری مونده.
۳- همسرم حالشون بهتر شده، ممنون از دعاهاتون.
مخلص همگی.
یا علی.?
۱۳۹۹/۴/۲۵