انسان چیزی نیست جز باورهای خویش. باورها به زندگی ما شکل می دهند و ما را در مسیر رسیدن به اهداف و خواسته هایشان پیش می برند. اما باید بدانیم که همیشه به یاری ما نمی شتابند و گاهی مانع و ترمزی در مسیر دستیابی به آرزوهای ما می شوند.
باور چیزی است که در زندگی خود از طریق شنیدن و دیدن تجربه کرده ایم و آن را در درون خود به عنوان یک اصل اساسی پذیرفته ایم. باورهای ما بین سنین دو تا پنج سالگی و همراه با فرآیند آشنایی ما با دنیای پیرامونمان شکل می گیرند و رفته رفته با تکرار و تجربه ی دوباره ی اتفاقات و رفتارهای مشابه در ما تقویت و ثبیت می شوند. برای همین همیشه بر این موضوع تاکید می شود که والدین و کسانی که ارتباط مستقیم با کودک دارند، باید بسیار هوشیارانه با او صحبت کنند.
خبر خوش این جاست که باورها قابل تغییر و دست کاری هستند.
این مطلب ادامه دارد...