در قسمت اول از نحوه ی شکل گیری باورها در انسان و نقش والدین و اطرافیان در سال های ابتدایی زندگی انسان، سخن گفته شد. در ادامه به این موضوع می پردازیم که چگونه باورها می توانند ما را محدود نمایند؟
در این جا بهتر است ابتدا به تقسیم باورها به دو دسته ی کمک کننده و بازدارنده بپردازیم. باورهای کمک کننده آن هایی هستند که به ما انرژی، قدرت و توان پیشرفت و حل چالش های زندگی را می دهند. خودباوری ما می تواند ناشی از باورهای کمک کننده باشد. اما در مقابل، گروه باورهای بازدارنده قرار دارند که به خوبی مانع تراشی کرده و ما را از ادامه تلاش برای رسیدن به اهدافتان مأیوس می کنند. باورهایی مثل من نمی توانم، من ضعیف هستم، من به اندازه کافی خوب نیستم و غیره نمونه هایی از باورهای محدود کننده در انسان می باشد. تا به حال به این فکر کرده آید که چه باورهایی در وجود شما نهفته است و منشأ آن از کجا می باشد؟
با بررسی دقیق کارهایی که انجام می دهید، نظراتی که درباره ی خودتان ابراز می کنید و واگویه های ذهنی تان قادر خواهید بود باورهای خود را شناسایی کنید و ببینید کدام یک کمک کننده است و کدام یک بازدارنده؟
این مطلب ادامه دارد...