
زمانی است که بیشتر از هر دهه دیگر ما به دنبال خود میگردیم!
معانی روان انسان و چالش هایش ما را به سمتی سوق داده که چیستی و چرایی هایی به روی میز بررسی جدی بگذاریم.
با اینکه سوشال مدیا و انبوهی از دیتاها در رونق بازار کاسبان این مسیر نقش پررنگی داشته ولی از اهمیت شناختن آن هم کم نکرده.
اما چگونه؟
راهکار مشخص و ثابتی هست؟
این سوال را اگر از یک عالم این حوزه بپرسید میگوید بله و قص علی هذا؛ ولی اگر از من بپرسید که نیمچه عمری دراین مسیر بوده و کتاب هایی را شخم زده میگویم نه!
مثل همیشه هیچ نسخه قطعی وجود ندارد؛ ولی شناخت این حوزه با کتاب ها به گمانم مفید ترین است.
ولی چه کتاب هایی؟
کتاب های معروف نشر میلکان در حوزه روانشناسی یا داستان ها؟
در ابتدا به بررسی کوتاهی از هر کدام بپردازیم:
نشر میلکان نشریه ای است که در حوزه کتاب های روانشناسی ترجمه های رنگارنگ و ارزشمند و البته جدید وبه روزی را به مخاطب کتابخوان ارائه می دهد.
کتاب های داستانی هم که مشخص است و از نویسنده ای ترجیحا ارزشمند به صحنه روایت آمده.
معایبی که مورد اول دارد به این شرح است که فقط تا میخوانی یادت می ماند!
تو را در بطن زندگی به بند تصویرسازی ها نمیکشد که ببینی چند مرده حلاجی!
قاعده ای است نتیجه محور که از مسیر تحقیقات کثیر و ظریف می آیند که آنطور هایی بوده و اینطور هایی شده؛ یک فضای آماری و چرتکه ای.
ولی برای داستان خوانی، خودت را به نویسنده میسپاری که تو را به سفر ببرد!
یک صفحه، مادر مهربان دنیای مرد سالاری میشوی، دو صفحه آن طرف تر مردی که شب به فکر یاری بی وفا به بالین رفته!
تو در گزاره داستان روح نا آرام و پرسشگر پس ذهن را به رقص در می آوری و جای آدم ها، برگ ها و مداد ها و… زندگی میکنی!
تو را به عمق ضمیر ناخودآگاهت میبرد تا یادآوری کند چه بودی و چه کردی و اکنون فازت چیست ای بنده صغیر!
به تو همدلی ها می آموزد. به تو زیستن ها و آرام شدن ها می آموزد.
این است که در جمله های آخر باید بگویم که حکایت داستان ها حکایت تجربه کردن در زندگی است و حکایت کتاب های روانشناسی عام تو را به صبح 7 صبح کلاس درس دانشگاه می برد و عصر ها به ارائه هایت.
هر دو خوب اند و عالی و بهترین های دیگر...
ولی انتخاب تو کدام است؟
به رنگ دل یاد میگیری یا به اهل حساب؟