تا حالا به این واضحی درک نکرده بودم که فاصله شب تا روز چقدر کمه. اینو با بیدار موندن تو این فاصله فهمیدم. فکر کنم از همین طریق، میشه به طولانی بودن فاصله بین شب تا روز هم پی برد.
دارم از خودم تعجب میکنم. بدنم انگار هنوز آماده خوابیدن نیست. از ساعت پنج و نیم که دیگه بیخیال خوابیدن شدم تا الان که ساعت ۹ عه، کلی کار کردم که فکر نمیکردم به این سادگیا انجام بشن. نصف اتاق رو جمع و جارو کردم. نصفه دیگشم حدود نیم ساعت بیشتر زمان نمیبره.
نمیدونم چجوری میشه به این زندگی سر و سامون داد. این چهارمین شبیه که ساعت خوابم دست خودم نیست، البته سه شبش رو خوابیدم و امروز واقعا نمیدونم تا کی میتونم بیدار بمونم. مغزم انگار داره داد میزنه که خستس. با یه پیام ساده، کلی به هم ریختم. تمرکزم هم پایینه.
سعی کردم نشونه های مثبت زندگی کردن رو برا خودم هایلایت کنم. یه جوری که بفهمم چیکار دارم با زندگیم میکنم.
امروز میخواستم یه کار خاص کنم به خاطر تاریخ رندش. فکر کنم کار خاص خودش خودشو انداخت تو کاسم. صبح بیدار بودن و صبح رو دیدن پدیده شگفت امروز بود:)
