ویرگول
ورودثبت نام
everydaymrym
everydaymrym
everydaymrym
everydaymrym
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

نقش والد در شکل گرفتن شخصیت من

من ۹ سالم بود که فهمیدم باید تیزهوشان شرکت کنم. خیلی کوچیک بودم نه؟ مامانم یه دوستی داشت که معلم ریاضی بود‌. و دختری داشت که یه سال از من بزرگتر بود. ما باهم باید تیزهوشان شرکت میکردیم. هیچکس از من نمیپرسید که میخوای بری تیزهوشان؟ همه میگفتن تو باهوشی حیف میشی. من "باید" میرفتم تیزهوشان. اون ریاضیش از من بهتر بود. من زیر فشار خیلی زیادی بودم. نمی تونستم ریاضیای تیزهوشان رو حل کنم. حالم بد میشد‌. وقتی معلم ریاضی تیزهوشان بهم گفت چرا تمرینات ناقصه؟ ببین دوستت(همون دختر دوست مامانم) تمریناش کامله. من زدم زیر گریه. گفتم نمیخوام اینجا باشم. معلم ریاضی به مامانم گفت که من گریه کردم. این واکنش کاملا باید شمارو اگاه کنه که بچه شما تحت فشار و این راه مناسبش نیست ولی اونا از اون روز میبردنم پیش دوست مامانم (که از اینجا به بعد خاله میگمش) تا ریاضیا رو بهم یاد بدن. اونجام همین بود. هر سوالی که ازمون پرسیده میشد، اون دخترِ خاله بهتر جواب میداد. من تو ۹ سالگی خیلی باید تلاش میکردم تا بهتر از اون دختر باشم ولی نبودم. بهم میگفتن تو باهوشی. خیلی باهوشی. فقط برا اینکه ادامه بدم. من بچه بودم و ادامه دادم‌. بعد باهم کلاس علومم رفتیم. من بین بچه‌های کلاس آزمونِ آخر پنجم شدم. اما دخترِ خاله شد اول. وقتی به بابام گفتم پنجم شدم تو کلاس، بابام پرسید که اون چندم شده؟ پنجم شدن من کافی نبود.
من اون سال تیزهوشان شرکت نکردم. اون شرکت کرد و قبول شد. اما کل سه سال بعد رو تلاش کردم که حس ناکافی بودنم رو جبران کنم و برای دبیرستان وارد مدرسه تیزهوشان شدم. اما وارد جایی شدم که اصلا جای من نبود و نتونستم بیرون بیام ازش.
تمام طول دبیرستان، من، کافی نبودم. معدلم پایین بود. بعد از تموم شدن دبیرستان سال پشت کنکور بابام رفت کارنامه منو از مدرسه گرفت و شروع کرد به تحقیر من‌. دقت کنید سال بعد از کنکور. شما زیر فشار پشت کنکور تجربی درحال له شدن هستید و تیر آخر رو میخورید. وقتی بعدا ازش پول خواستم که برم کلاس زبان و گفت که چقد قراره پول بده تا من هیچی نشم؟ من تا امروز با پول گرفتن از خونوادم مشکل دارم و وقتی پول احتیاج دارم دچار یه ترومای نسبتا عمیق میشم.

هیچوقت نتونستم از پس افسردگی سالهای کنکورم بربیام‌.
هیچوقت نتونستم با این حس که به اندازه کافی خوب نیستم کنار بیام.

اگه الان دختر قشنگ و موفقی ببینم فرق نمیکنه که کیه و کجاست، سریع با خودم میگم دوس پسر من قراره به خاطر همچین دختری منو ول کنه. اگه سرکلاس استاد سوالی بپرسه و من بلد نباشم هفته‌م خرابه. سخت وارد رابطه میشم. سختتر از اون ازش درمیام. آدمی که تا امروز بهش مثل چشام اعتماد دارم فردا ممکنه فکر کنم فقط اینجاست تا به من آسیب بزنه. کاری رو شروع نمیکنم چون مطمئنم نمیتونم تمومش کنم. چون به اندازه کافی خوب نیستم که توش موفق باشم.
همه اینا برا چیه؟ تیزهوشان؟ نه تیزهوشان فقط یکی از مثالاس. من قربانی مشکلات روانی خونوادم شدم. اونا دلشون بچه باهوش و دکتر میخواست. من یه سال با تصمیم اونا جهشی خوندم. به زور کنکور تجربی دادم. من یه آدم بودم که شبیه بچه ایده‌آل اونا نبود.

مشکلات روانی اونها هم ناشی از مشکلات خونواده‌هاشون بود. شاید ازم بپرسین الان دختر دوست مامانت چیکار میکنه؟ خب سالای آخر پزشکی بهشتیه و ازدواج کرده.
من؟ من دانشجوی انصرافی یه رشته علوم پایه‌م و الان دارم هنر میخونم درحالیکه حس میکنم به اندازهه کافی برا این رشته خوب نیستم. تو یه رابطه نسبتا نا موفقم و نمیفهمم مشکل از کجاست.

شما قبل از اینکه بخواید مادر و پدر شید باید آدم‌های درستی باشید.

اضافه شده: البته هرگز منظورم این نیست که مادر و پدرم مسئول مشکلات حال حاضر من هستن.

۱
۱
everydaymrym
everydaymrym
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید