در شبی استقلال می توانست نبازد، روی یک غافلگیری بزرگ و آفساید گیری اشتباه دروازه اش باز شد تا برای بیست و پنجمین بار در تاریخ دربی از پرسپولیس ببازد.

بازی با هجوم استقلال شروع شد و روی یک صحنه مشکوک به پنالتی در محوطه جریمه پرسپولیس، داور اعلام پنالتی نکرد. در ادامه استقلال روی شوت ارسلان مطهری می توانست به گل اول برسد که لک به خوبی توپ ارسلان را برگشت داد تا باز هم یک گل زودهنگام در دربی نبینیم. استقلال که نمایش بهتری در دقایق ابتدایی نسبت به پرسپولیس داشت، در خط دفاع هم مطمئن نشان داد و جز شوت فنی و خطرناک ترابی هیچ موقعیت شوتزنی به پرسپولیسی ها نداد و خط دفاع استقلال که نقطه نگرانی طرفداران و کادرفنی این تیم بود فقط با 1 شوت که آن هم خارج از چارچوب بود نیمه اول را به پایان رساند.

در همین نیمه هم شوت ارسلان مطهری را لک بدون مشکل جمع کرد. یکی از نکات مثبت نیمه اول استقلال حرکات تیمی و یک دو های خوب این تیم بود. نیمه دوم پرسپولیس با دو تعویض قصد داشت میل هجومی تیمش را بیشتر کند ولی روی دو ضدحمله استقلال موقعیت های نصفه و نیمه خوبی را به وجود آورد تا اینکه روی اولین حرکت خطرناک نیمه دوم و دومین فرصت گل پرسپولیسی ها در کل بازی، شوت شهریار مغانلو را رشید مظاهری دفع کرد و روی آفساید گیری مضحک خط دفاعی استقلال که جز این صحنه در دقایق دیگر بازی مطمئن نشان دادند، و فرصت طلبی آل کثیر مهاجم خطرناک سرخ ها و ریباند این شوت دروازه استقلال باز شد تا آل کثیر هم به جمع گلزنان دربی اضافه شود. در ادامه استقلال به سمت دروازه پرسپولیس حمله ور شد و می توانست روی چرخش و شوت شیخ دیاباته به گل برسد که این شوت با اختلاف بسیار کمی از بالای دروازه به بیرون رفت. در ادامه کاشته شهریار مغانلو به دیوار دفاعی استقلال خورد و به کرنر رفت. این پایان بازی نبود و استقلال یک فرصت خوب دیگر را هم از دست داد. ضربه سر سیاوش یزدانی را علی شجاعی از روی خط برگرداند تا باز هم توپ های استقلال گل نشوند. و در روزی که استقلال می توانست بازنده نباشد شکست خورد. در انتهای بازی هم روی تکل محمد نادری روی میلاد سرلک درگیری شدیدی رخ داد که با اخراج فرشاد فرجی مدافع پرسپولیس و بهزاد غلامپور مربی دروازه بان های استقلال همراه شود. فرجی در اولین دربی اخراج شد و به جمع اخراجی های دربی پیوست و پس از دربی سال 93 که عالیشاه اخراج شد، در اولین دربی سال 1400، فرشاد فرجی اخراج شد تا پرسپولیس بعد از 7 سال در دربی اخراجی بدهد و استقلال که در مقابل سد دفاعی پرسپولیس بر خورده بود نتوانست از آن عبور کند و 1-0 باخت.



چند نکته:
1- نمایش خیره کننده ریگی: مسعود ریگی در این بازی بهترین بازیکن تیمش بود و نمایش بسیار عالی داشت و در نیمه اول کامل خط هافبک پرسپولیس را از کار انداخت و می دیدیم که پرسپولیس به سادگی نمی تواند به پشت هجده قدم استقلال برسد.
2- استقلال گوشه ها را خوب بست: سبک بازی پرسپولیس و مورد علاقه یحیی گل محمدی که در آسیا هم موفق بود، کار های ترکیبی و تاکتیکی از کناره ها و ارسال برای مهاجمین بلند قامتی همچون شهریار مغانلو برای گلزنی بود که استقلال به خوبی این نقطه قوت پرسپولیس را بست و تعداد سانتر های بازیکنان پرسپولیس در این بازی بسیار پایین تر از حد انتظار بود.
3- منطقه پشت 18، منطقه جهنمی استقلال: استقلال بار ها و بارها در این فصل از منطقه جهنمی پشت 18 ضربه خورد و انگار فکری به حال درست کردن این ضعف ندارد. گلی که از سایپا خورد گل دومی که ذوب آهن خورد و گلی که از پرسپولیس خورد همه روی اشتباه مضحک و تحت فشار قرار ندادن مهاجمین حریف در این منطقه حساس بود و این گل هم روی فرصت طلبی مغانلو و آل کثیر روی همین اشتباه به دست آمد.
4- این چه آفساید گیری بود؟ : در صحنه گل که عیسی آل کثیر در منطقه آفساید بود، یکی از مدافعین استقلال آفساید را پر کرد تا اینگونه استقلال مجازات شود و پرسپولیس روی تک موقعیت به دست آمده گلزنی کند و برنده بازی باشد.
5- چه گل نزن هایی شدند: در بازی با ذوب آهن مهاجمین استقلال به طرز شگفت آوری فرصت هایشان را هدر می دادند و در بازی با پرسپولیس هم به همین منوال. پرسپولیس و استقلال هر دو تیم موقعیت های زیادی نداشتند ولی پرسپولیس از همان تک موقعیت ها استفاده کرد و استقلال نکرد. شیخ دیاباته که استراماچونی بهترین استفاده را از او داشت، در مسابقات آسیایی درخشید ولی در لیگ انگار که طلسم شده است. ارسلان دو شوت در چارچوب زد که یکی از آنها می توانست اگر زاویه بهتری به توپ داده می شد گلزنی کند و مهدی قایدی که در حد توان خود خط دفاع پرسپولیس را آزار داد ولی توپ ها گل نشد.
6- به غیر از صحنه گل در بقیه بازی مطمئن: به جز صحنه گل خط دفاع استقلال در تمامی لحظات بازی مطمئن و مستحکم بازی کرد و اجازه نفوذ و کار های ترکیبی به پرسپولیسی ها نمی داد.
7- شکست را تقصیر کسی نندازیم و شکایت هم نکنیم: شاید بهتر باشد از این بازی که سراسر نکته و درس بود، یاد بگیریم و این بازی را بعنوان تجربه ای تلخ ولی گرانبها استفاده کنیم. شاید بگوییم آقای اکبریان در دقیقه 3 پنالتی اعلام نکرد ولی استقلال باید انقدر قدرتمند می بود و توپ هایش را گل می کرد که نیازی به آن پنالتی نداشته باشد. بازی گذشت و به حاشیه کشاندن و فرار رو به جلو فایده ای ندارد و جز ناراحتی چیزی به همراه ندارد.
8- نباید بنشینیم و گریه کنیم و زانوی غم بغل بگیریم: این بازی تمام شد و نباید کل فصل را بابت این باخت به گریه و زاری بپردازیم، نمایش استقلال مقابل پرسپولیس قابل دفاع بود و در کل 90 دقیقه فقط 5 ثانیه غفلت باعث شکست تلخ استقلال شد. مانند دربی رفت که پرسپولیس نمایش برتری نسبت به استقلال داشت و غفلت از مهدی قایدی در دقیقه 92 مجازاتشان کرد این دربی هم غفلت استقلالی ها آن ها را مجازات کرد. این طبیعت فوتبال است که تیمی ممکن است در یک بازی خوب بازی کند و فرصت هایی هم داشته باشد ولی روی یک موقعیت گل بخورد و یک بازی هم هست که تیمی بد بازی می کند و روی غفلت بازیکنان حریف به گل می رسد. نمونه این عبارت در دو دربی این فصل قابل مشاهده است. با این تفاوت که در دربی رفت استقلال با وجود نمایش شرم آوری که در نیمه دوم داشت ولی در دقیقه 92 کار را به تساوی 2-2 کشاند و در این بازی که نمایش خوبی داشت ولی بازنده شد. استقلال 25 بار و پرسپولیس 26 بار دربی را بازنده شدند ولی آسمان برای هیچ کدام از دو تیم به زمین نیامد و هر تیم برای دنبال انتقام در دربی های بعدی انگیزه های فراوانی داشتند.
9- فرشید مصدوم باشد، چرخ استقلال نمی چرخد: بی شک دلیل نمایش های هجومی و دلپذیر و گل های متعدد استقلال در آسیا ریشه در عملکرد فرای تصور فرشید اسماعیلی داشت. فرشید برخلاف دورانی که در اوج نبود بدون حرکت اضافی کاملا در خدمت تیم بود و زدن 13 گل در 4 بازی ابتدایی همگی ریشه در عملکرد فوق العاده فرشید اسماعیلی در فرصت سازی، خلق موقعیت و گلزنی بود.
10- فراز: فراز کمالوند بعنوان مشاور مجیدی کمک خوبی به مجیدی می کرد و می توان کمک ها و مشاوره های او به مجیدی را در تاکتیک سیال استقلال در آسیا و شکل بازی انعطاف پذیر این تیم در مسابقات آسیایی مشاهده کرد. استقلال در آسیا بار ها سیستم عوض می کرد هر موقع اراده می کرد روی دروازه رقبا فرصت هایی را خلق می کرد و مقابل تیم های الدحیل و الاهلی نمایش شجاعانه ای ارائه می داد. حالا فراز سرمربی سایپا شده و فرهاد باید دنبال دستیار جدیدی باشد.
11- آماده انتقام از ذوب آهن و بازگشت دوباره باشید: استقلال در جام حذفی با ذوب آهن سپس در لیگ و در آبادان با صنعت نفت بازی دارد و می تواند با برد در هر دو بازی بازی با پرسپولیس را کامل به فراموشی بسپارد.
12- به فرهاد زمان بدهیم: پرسپولیس حدود یک سال و نیم است که دست یحیی گل محمدی هست. قبل از یحیی 4.5 سال دست برانکو و نیم سال هم دست گابریل کالدرون بود. اما استقلال در این 6 فصل کلی مربی عوض کرد. مجیدی سه بار، علی منصوریان، وینفرد شفر، استراماچونی و محمود فکری و پرویز مظلومی. در دو فصل اول استقلال فقط با یک سرمربی فصل را تمام کرد که آنها هم پرویز مظلومی و علی منصور بودند. در فصل سوم علی منصور تیم را بست و با شفر تمام کرد. فصل چهارم استقلال با وجود خروجی های متعدد تاثیرگذار روی بی کفایتی مدیریت استقلال، تیم را با شفر بست و فرهاد مجیدی تمام کرد. زمانی که استراماچونی امد باز هم روی بی کفایتی مدیریت استقلال و چوب حراج گذاشتن روی بازیکنان استقلال و خرید بازیکنان محدود که استراماچونی با وجود مهره های محدودی که داشت توانست عملکردی فرای انتظارات ارائه دهد و باز هم روی بی کفایتی مدیریت استقلال استراماچونی رفت و دیگر هم برنگشت. مجیدی فصل را تمام کرد اما بگو مگوی بچه گانه با سعادتمند و حاشیه های سفر به ایتالیا، حذف کردن پرسپولیس در جام حذفی را به کام استقلالی ها تلخ کرد و در نهایت با شکست در فینال جام حذفی استقلال یک جام را از دست داد. این فصل هم تیمی که فکری نبست با وجود صدرنشینی ولی شاهد فوتبال زیبایی از استقلال نبودیم و کج دار و مریز به استقبال نیم فصل می رفت شکست مقابل سپاهان با آن بازی زجرآور و بد بدون خلق یک فرصت گلزنی و تساوی مقابل مس رفسنجان کار فکری را تمام کرد و تیم دوباره به مجیدی رسید. باید به مجیدی فرصت بدهیم، باید صبر کنیم تا استقلال شکل بگیرد تا شخصیت سازی کند همانگونه که صبر ما در مورد استراماچونی جواب داد و استقلال داشت روند رو به رشدی را طی می کرد در مورد مجیدی هم این صبر جواب خواهد داد. البته که قطعا هواداران استقلال از مدیریت استقلال هم انتظار دارد که ذره ای کفایت از خود نشان دهند و مانع خروجی های پرتعداد در پایان فصل باشند. گاهی یک تیم باید نکاتی را از رقیب سنتی اش هم یاد بگیرد و استقلال باید عنصر مهم ثبات را از پرسپولیس یاد بگیرد استقلال زمانی که بارقه هایی از تبدیل شدن به همان استقلال مد نظر در این تیم پدیدار می شود عنصر ثبات را کامل به دست فراموشی می سپارد و در این زمان که استقلال به ثبات نیاز دارد یا در ترکیب بازیکنان یا در کادرفنی یا در هر دو، تغییرات متعددی صورت می گیرد.
به هر حال امید هواداران استقلال به این تیم هست و می توان بارقه های موفقیت را در این تیم مشاهده کرد که به مرور زمان و با بکارگیری عنصر ثبات می تواند پاسخ صبرش را بگیرد.