دکتر استرنج لاو:چگونه یاد گرفتم دست از هراس بردارم و به بمب عشق بورزم.

استنلی کوبریک فقید،پس از فیلم لولیتا،سال 1964 فیلمی به نام دکتر استرنج لاو ساخت. این فیلم برگرفته از رمانی نوشته پیتر جرج بود. این کتاب،رمانی بسیار جدی بود که استنلی کوبریک تصمیم گرفت تا این رمان را به کمدی سیاه تبدیل کند و همین باعث شد یکی از موفق ترین و بهترین کمدی سیاه های تاریخ سینما توسط یک نابغه ستودنی سینما یعنی استنلی کوبریک با بازی هنرمندانه کمدین، پیتر سلرز در چند نقش ساخته شود.


یکی از نکاتی که ذهن مرا به خود مشغول کرد،سفیر شوروی و وزیر دفاع آمریکا بودند. از قیافه وزیر دفاع آمریکا معلوم بود که چندان از حمله اتمی به شوروی بدش نیامده و سفیر شوروی که در اوج بحران می خواست از اتاق جنگ آمریکا جاسوسی کند.



این فیلم ابتدا با دستور حمله اتمی از جانب ژنرال روان پریش آمریکایی صورت می گیرد. او فکر می کند که شوروی قصد دارد آب های آشامیدنی آمریکا را آلوده کند. سپس جلسه اتاق جنگ آغاز می شود تا تصمیم گیری شود چگونه می توان از این بحران خارج شد. همزمان فیلم در سه مکان اتاق جنگ،مقر فرماندهی ژنرال دیوانه و هواپیماهای جنگی در جریان است. ارتباط مقر فرماندهی با دنیای بیرون کاملا قطع شده است و این اوضاع را کاملا سخت و پیچیده کرده است.در مقر نظامی انگلیسی با بازی پیتر سلرز تصمیم می گیرد که آن ژنرال دیوانه و روانی را از حمله باز دارد ولی موفق نیست. با دستور رئیس جمهور به مقر فرماندهی حمله می شود تا آن فرمانده را دستگیر کنند و دستور حمله را بازگردانند. آنها تا حدودی موفق می شوند و هواپیما ها را برمی گردانند ولی یکی از هواپیما ها بر نمی گردد و طبق دستور آن ژنرال به سمت خاک شوروی برای بمباران اتمی می رود. در همین زمان سفیر شوروی مسئولان آمریکایی را از وجود ماشین روز قیامت آگاه می کند. اگر ماشین های روز قیامت مقابل بمباران اتمی فعال شوند، اتفاقات وحشنتاکی رخ خواهد داد.
به هواپیمای جنگی می رویم جایی که هواپیما آماده است تا بمباران اتمی را آغاز کند. آن ها وارد خاک شوروی شده و دکمه رهاسازی بمب را فشار می دهند ولی بمب بیرون نمی آید. بمب گیر کرده است. گاوچرانی که در هواپیما حاضر بود، می رود و بمب را آزاد می کند و خودش و بمب با هم فرود می آیند.

بمب منفجر می شود و دیگر کار تمام است. تمام تلاش ها بی فایده شد. به اتاق جنگ برمی گردیم. جایی که دکتر استرنج لاو افراد حاضر در اتاق جنگ را از حفر تونل هایی برای مقابله با فجایع اتمی آگاه می کند. تونل هایی که مردم می توانند تا 100 سال در آن زندگی کنند. ولی باز هم شاهدیم که وزیر دفاع نیمه دیوانه آمریکا می خواهد از این تونل ها استفاده نظامی کند و نگران است که این تونل ها به دست شوروی بیفتد. در این هنگام شاهکار استنلی کوبریک با یک پایان بندی فی البداهه ولی خارق العاده پایان می یابد. دکتر استرنج لاو که دست مصنوعی قاتلش بار ها سعی می کرد او را خفه کند، بلند می شود و جمله ای را به رئیس جمهور آمریکا می گوید:قربان،من یه نقشه ای دارم. بیایم خیال خودمونو راحت بکنیم.
و بووووووم!

تنها اثر کمدی استنلی کوبریک،یک کمدی تلخ و سیاه است. اثری که پراست از مفاهیم. اینکه آن وزیر آمریکایی از حمله اتمی به خاک شوروی چندان بدش نیامده و وقتی مسئله تونل ها مطرح می شود، دوست ندارد تونل ها به دست شوروی بیفتد و سفیر شوروی که در آن هنگام و در آن بحران بیشتر به فکر جاسوسی از اتاق جنگ آمریکا است.
استنلی کوبریک می خواهد به ما نشان دهد اگر جهان دست دیوانگان بیفتد، چه فجایعی در انتظار است و این را از رمان خیلی جدی پیتر جرج اقتباس کرد و به یک کمدی تلخ و سیاه تبدیل کرد. این شاهکار جز 250 فیلم برتر پایگاه معتبر imdb است و در رده 67 با نمره 8.4 است.


