الان و در حال حاضر یکی از نکات سری آ ایتالیا درخشش آتالانتا جان پیرو گاسپرینی است. تیمی جوان و قدرتمند و بسیار هجومی که موفق شده در 33 بازی سری آ، 93 گل بزند و احتمال می رود در 5 بازی باقی مانده به 100 گل یا بیشتر هم برسد. چیزی که می تواند یک رکورد برای تیمی مثل آتالانتا باشد.
تا پنج فصل فصل قبل آتالانتا برای ماندن برای میانه های جدول می جنگید گرچه در سال های قبل از آن، تیم آتالانتا حتی برای عدم سقوط می جنگید.

تیم شهر برگامو استان لومباردیا در شمال ایتالیا، فصل قبل به طرز حیرت انگیزی با حضور در رده سوم به لیگ قهرمانان اروپا رفت. این اولین حضور آتالانتا در این رقابتها بود. هم استانی میلان و اینتر در آن فصل از این دو تیم ها بالاتر قرار گرفت و نشان داد که قطب جدیدی در فوتبال ایتالیا در حال شکل گیری است.

جان پیرو گاسپرینی با سابقه هدایت تیم جوانان یوونتوس، تیم کروتونه، جنوا، اینترمیلان، پالرمو و دوباره جنوا، سال 2016 هدایت تیم آتالانتا را برعهده گرفت. آتالانتا فصل قبلش سری آ ایتالیا را با رتبه سیزدهم به پایان رساند. آتالانتا فصل 2016-2017 را با رتبه خیره کننده چهارم و پایین تر از یوونتوس ماکسیمیلیانو آلگری، آاس رم لوچیانو اسپالتی و ناپولی مائوریتسیو ساری به اتمام رساند؛ ولی به دلیل سهمیه ایتالیا در لیگ قهرمانان اروپا نتوانست به این رقابتها راه یابد. تیم او در فصل 2017-2018 با رتبه هفتم لیگ را تمام کرد تا شاهد فصلی نسبتا خوب برای آتالانتا باشیم. فصل 2018-2019 اما یک فصل خاص و ویژه برای آبی و سیاه پوشان شهر برگامو استان لومباردیا ایتالیا بود. تیم جان پیرو گاسپرینی فصل را با عنوان بهترین خط حمله با 77 گل و با رتبه سوم، پایین تر از یوونتوس ماکسیمیلیانو آلگری و ناپولی کارلو آنچلوتی فصل را به پایان رساند تا بعنوان یکی از سهمیه های ایتالیا همراه یوونتوس و ناپولی و اینتر به لیگ قهرمانان اروپا برود. آتالانتا در این فصل، نتایج بسیار خوبی گرفت. آنها حتی با آن تساوی خرد کننده صفر بر صفر مقابل امپولی هم ناامید نشدند. آنها مقابل تیم امپولی 47 شوت زدند که 18 شوت در چارچوب بود ولی هیچ کدام گل نشد تا امپولی با خوش شانسی محض برگامو را ترک کند. این نتیجه عملا آتالانتا را با یک شوک رو به رو کرد؛ ولی این تیم تسلیم نشد و جنگید و در نهایت با برد سه بر یک مقابل ساسولو توانست وارد لیگ قهرمانان اروپا شود.
آتالانتا فصل 2019-2020 را به پیروزی سه بر دو مقابل اسپال آغاز کرد ولی در لیگ قهرمانان اروپا آنها فاجعه شروع کردند و سه شکست چهار بر صفر مقابل دینامو زاگرب، دو بر یک مقابل شاختاردونتسک و پنج بر یک مقابل منچسترسیتی پپ گواردیولا، همه را از خود ناامید کرد. تساوی در دیدار برگشت آتالانتا و منچسترسیتی بر این ناامیدی ها افزود و دیگر انتظار می رفت آتالانتا نتواند 6 امتیاز بگیرد؛ ولی پسران گاسپرینی تسلیم نشدند و چه در سری آ ایتالیا و چه در لیگ قهرمانان اروپا نمایش های فوق العاده ای ارائه دادند. پیروزی های پرگل در سری آ ایتالیا با نتایج پنج بر صفر مقابل میلان پیولی و پنج بر صفر مقابل پارما، هفت بر صفر مقابل تورینو و هفت بر دو مقابل لچه همه را انگشت به دهان کرد. انگار آتالانتا با سرعت می خواست 100 گل بزند. در لیگ قهرمانان اروپا هم آتالانتا می تواند یک الگو باشد. آنها ایستادند و با پیروزی دو بر صفر مقابل دینامو زاگرب و سه بر صفر مقابل شاختار دونتسک به مرحله یک هشتم نهایی صعود کردند. در این مرحله آنها چهار بر یک و چهار بر سه والنسیا را در ایتالیا و ورزشگاه مستایا اسپانیا در هم کوبیدند تا نشان دهند هیچ چیزی کم ندارند. پس از وقفه ویروس کرونا، دیگر آتالانتایی نبود که از نمایشش لذت ببریم؛ تا اینکه اردیبهشت ماه 99 بوندسلیگای آلمان استارت رقابتها را زد و بایرن مونیخ با قهرمانی جام حذفی و لیگ آلمان و رسیدن به 100 گل در فصل عملکرد استثنایی را با هانسی دیتر فلیک داشت. پس از کش و قوس های فراوان سری آ ایتالیا آغاز شد و آتالانتا جسور گاسپرینی با وجود بازیکنانی همچون پاپو گومز، ژوزف ایلیچیچ، دوان زاپاتا، مارتین دی رون، لوریس موریل، گولینی، ماریو پاسالیچ بعد از کرونا قوی تر هم شد و با پیروزی چهار بر یک مقابل ساسولو آغاز کرد. لاتزیو رده دومی سیمونه اینزاگی را در حالی که دو بر صفر عقب بودند، سه بر دو بردند و عملکرد درخشانی ارائه دادند و به بازی با یوونتوس رسیدند. آنها قبل از یوونتوس صاحب 9 برد متوالی شده بودند. در همین حین خبر رسید آتالانتا در مرحله یک چهارم نهایی که به صورت تک حذفی برگزار می شود، به پاریسن ژرمن متمول و پرستاره توماس توخل برخورده. پاریسن ژرمنی که ستارگانی همچون نیمار و کیلیان ام باپه و کیلور ناواس و ادینسون کاوانی و توماس وراتی و تیاگو سیلوا و توماس مونیه قرار بگیرد. تیمی که در هر پست بازیکنان قابل اتکایی دارد. اما به نظر من آتالانتا توان مبارزه با پاریسن ژرمن را دارد، اگر آتالانتا به تجربه پاریسن ژرمن نبازد. آتالانتا با یوونتوس دو بر دو مساوی کرد و اگر خوش شانس بود می توانست یوونتوس را ببرد و اگر این اتفاق می افتاد، آتالانتا رقیب بسیار جدی برای یوونتوس مائوریتسیو ساری می شد؛ ولی پنالتی های کریستیانو رونالدو آتالانتا را از برد بازداشت. آتالانتا دیشب و با پیروزی شش بر دو مقابل برشا بحران زده هم به رده دوم رسید و جای لاتزیو بحران زده اینزاگی را گرفت. لاتزیویی که تا قبل از کرونا نفس یوونتوس را بریده بود و کورس قهرمانی را ول نمی کرد. آتالانتایی ها در حال حاضر با 70 امتیازف 93 گل زده و 43 گل خورده و 21 برد و 7 تساوی و 5 باخت در رده دوم با یک بازی بیشتر قرار دارد. لازم به ذکر است 4 شکست آتالانتا در نیم فصل اول و یک شکست دیگر آتالانتا در هفته اول نیم فصل دوم رخ داد.
آتالانتا در این فصل بالاتر از هم استانی های خود یعنی اینتر و میلان قرار داد. اینتری که چهارم است و میلان در رده هفتم قرار دارد. تا چند سال پیش استان لومباردیا ایتالیا، با دو قطبی اینترمیلان و آث میلان رو به رو بود ولی حالا آتالانتا هم به آنها اضافه شد.
ایتالیا امسال مانند تمام کشورهای جهان بحران سخت کرونا را پشت سر می گذارد. تقریبا 34000 ایتالیایی در اثر ابتلا به ویروس کرونا جان باختند که بیشترین قربانی کرونا در استان لومباردیا ایتالیا در شمال این کشور بود. بحرانی که باعث شد رقابتهای لیگ تعطیل شود و مدتی شاهد جذابیت سری آ ایتالیا نباشیم. رقابتهایی که چند سالی هست جذاب شده و با حضور سرمایه گذاران جدید در باشگاه ها جذاب تر هم خواهد شد و با حضور تیم هایی مانند آتالانتا قطعا یک لیگ عالی خواهد شد. آتالانتا می تواند یک الگو باشد. آنها از سال 2016 یک مربی آوردند و تا الان نگه داشتند و اگر تا فصول بعد نگه دارند ممکن است حتی آتالانتا زنجیره قهرمانی یوونتوس در سری آ ایتالیا را پاره کند. آتالانتایی که نشان داد می شود با تکیه به بازیکنان جوان در کنار بازیکنان باتجربه و با حضور مربی که کار کردن با جوانان را بسیار بلد است و ثبات این باشگاه در حفظ مربی، می توان به یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا و نایب قهرمانی سری آ ایتالیا و حتی در فصول بعدی به قهرمانی سری آ ایتالیا رسید؛ آن هم در حالیکه در تا سال 2016 آتالانتا حتی برای عدم سقوط به سری ب ایتالیا می جنگید. پس بیاییم و از این باشگاه الگو بگیریم.










