عنوانم مخصوص استقلال است. تیم محبوبم. تیمی که 7 سال است قهرمان لیگ نشده. با هیچ سرمربی. قلعه نویی پس از قهرمانی آخر دو سال ماند و پنجم و ششم شدیم و بعد پرویز مظلومی آمد. استاد سوم کردن تیم. فردی که همیشه استقلال را تا هفته آخر مدعی قهرمانی نگه می دارد ولی هفته آخر استقلال سوم می شود. آن فصل پرسپولیس قهرمان نشد و استقلال خوزستان عبدالله در کمال ناباوری قهرمانی را از سرخ ها گرفت. البته نقش برد نفت علی منصور بی تاثیر نبود. پرویز رفت و علی منصور آمد. علی منصور تیم را دوم کرد؛ اما شکست تحقیرآمیز مقابل العین آن هم شش بر یک علی منصور را به پرتگاه برد. شروع بد فصل و برکناری علی منصور و آمدن شفر آلمانی. شفر استقلال را راه انداخت ولی دیگر دیر شده بود. استقلال سوم شد و با قدرت در آسیا ادامه می داد ولی سونامی اشتباهات مدیریتی تیام و جباروف و امید ابراهیمی را از تیم دور کرد و جای آنها مارکوس نویمایر و الحاجی گرو را آوردند. الحاجی گرو که فکر می کنم یک شوت در چارچوب زد و همان روی ضربه پنالتی بود و گل شد و نشان داد چه بازیکن آماده و زهرداری است! یا نویمایری که می خواست همین طور جلو برود ولی توپ را لو می داد. شفر فصل دوم هم دیر راه افتاد ولی غفلت و باخت در دربی استقلال را از قهرمانی دور کرد و آبی ها سوم شدند. تنها دستاورد وینفرد شفر قهرمانی جام حذفی بود که دستاورد کمی نبود. شفر قبل از پایان لیگ اخراج شد و فرهاد آمد. فرهاد با 2 برد و 1 تساوی لیگ را تمام کرد. تیم مشکل داشت. نیاز به تغییرات اساسی بود. تغییراتی که نیاز به فکر و افکار جدید داشت. فکر و افکار و ایده جدید. از سبک علی اصغری و بکش زیرش و سانتر فاصله بگیرد و با یک سبک کاملا اروپایی بازی کند. استرا را آوردند. استرا خوب شروع نکرد ولی رفته رفته جا افتاد. برد چهار بر صفر مقابل سایپا هواداران را امیدوار و برد تاریخی چهار بر دو مقابل تراکتور در تبریز به همه ثابت کرد، استقلال عصبانی است و قهرمانی می خواهد. استرا قول قهرمانی نداده بود ولی حیف بود این تیم قهرمان نشود. قهرمان هردو جام. پنج بر صفر مقابل صنعت نفت خطرناک اسکوچیچ نتیجه ای بود که همه را از استقلال ترساند. نساجی را دو بر یک بردیم. به جهنم نقش جهان اصفهان و مقابل زرد های سپاهان قرار گرفتیم؛ اما استقلال خیال ترس نداشت. محافظه کاری جایی در تیم نداشت. حمله کرد تا نفس سپاهان را در خانه برید. اشتباه فاحش داور و بدشانسی و اشتباه بازیکنان در دقیقه 96 و عدم تمرکز برد را گرفت ولی این تساوی یک نکته داشت. هواداران سپاهان از تساوی در این دیدار به قدری خوشحال بودند که گویی با اقتدار و پرگل استقلال را برده اند مثلا دو هیچ یا سه هیچ، اما بازی دو دو شد. حالا هواداران امیدوارانه تیم را تشویق می کردند. جوری که مقابل شهرخودرو 60هزار نفر آمدند و سنگ تمام گذاشتند. استقلال و استرا ناامیدشان نکردند و یک هیچ تیم آماده یحیی را زدند. هیچکس و هیچ چیزی جلودار این تیم نبود. یادم می آید فردای بازی با سپاهان در سلمانی بودم. آرایشگر خود استقلالی بود. فردی که مویش را می زد هم پرسپولیسی بود. بحث داغی بین آنها راجع به بازی سپاهان و استقلال صورت گرفته بود. در دورانی که پرسپولیس با کالدرون نمایش های سرد و بی روحی ارائه می داد و باخت مقابل نفت مسجدسلیمان گابریل آرژانتینی را در پرتگاه قرار داده بود. آن پرسپولیسی خود اقرار به نمایش برتر استقلال و استراماچونی داشت و با بازی استقلال مقابل سپاهان حال کرده بود! بیایید منصف باشیم، عده ای از پرسپولیسی ها از استقلال استرا وحشت داشتند. اگر دربی هفته دهم یا یازدهم بود؛ پرسپولیس توان مقابله با استقلال را نداشت؛ اما روز 16 آذر، روزی که یک اتفاق تلخ نگرانی را برای هواداران پیش آورد. قهر استرا و رفتنش به رم. فرهاد آمد. تیم اولش با سبک استرا کار می کرد و خوب بود ولی بعد از دربی افت آغاز شد. استقلال تبدیل به یک تیم بی روح و بدون تاکتیک شد. نمی توانست گل بزند. حداقل فرق استقلال استرا این بود که این تیم جان به لبمان نمی رساند تا یک گل بزند درست مثل استقلال شفر با تیام و جباروف و امید ابراهیمی؛ اما استقلال الان فرهاد تبدیل شد به همان تیمی که جان به لبمان می رساند تا گل بزند. جلو پارس جم خوب بودند ولی با استقلال استرا خیلی فاصله داشتند. درخشش دیاباته باعث برد شد. نمی دانم تا کی ولی می دانم روزی می رسد که استقلال قهرمان می شود و همه به این روز امیدواریم. چون می رسد. با تمرکز و ثبات و عدم غفلت. با داشتن تاکتیک و یک مربی کاربلد.
ترکیب استقلال استرا:سیدحسین حسینی-روزبه چشمی-محمد دانشگر-عارف غلامی یا سیاوش یزدانی-مسعود ریگی-علی کریمی-فرشید اسماعیلی-وریا غفوری-هروه میلیچ-مهدی قایدی-شیخ دیاباته
ترکیب استقلال فرهاد:سیدحسین حسینی-میلاد زکی پور-روزبه چشمی-عارف غلامی-وریا غفوری-مسعود ریگی-علی کریمی-فرشید اسماعیلی-آرش رضاوند-مهدی قایدی-شیخ دیاباته-
ترکیب و بازیکنان تقریبا همان ها هستند. فرقشان در دو بازیکن است. اما تفاوت اصلی که به چشم می خورد استقلال استرا و استقلال فرهاد است. پس به امید روز قهرمانی یا حتی قهرمانی های متوالی.










