ویرگول
ورودثبت نام
eslamii.parisaa
eslamii.parisaa
eslamii.parisaa
eslamii.parisaa
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

عاقبت حاج عبدالله و گاو صندوقش

طبق عادت هر روز با کلاه شاپو و کت زوار در رفته اش دستانش را از پشت گره زده بود و خیره شده بود به تابلوی لعنتی قیمت دلار ‌.

در چشمانش که دقیق می شدی اموجی بالداری را در حال پرواز می دیدی.

با لبخندی پهن و مرموزانه ولی با همان دست های گره زده راهی خانه شد.

زنگ خانه خیلی وقت بود که خراب بود برای همین با سنگ به جان پنجره افتاد.

زری خانم دولا دولا با پاهای گوشتی اش به سمت در رفت.

در را باز کرد و ناامیدانه به دستهای خالی حاج عبدالله نگاه انداخت. خوش آمدی زیر لب گفت و با سر جوابی گرفت.

حاجی ولو شد بر روی فرش پوسیده داخل راهرو و گفت: زری یه چی بردار بیار بخوریم.

زری خانم لبانش را گزید و با غیض گفت: شرمنده حاجی چیزی نبود بار بذارم.

حاج عبدالله زیر چشمی نگاهی به زری خانوم انداخت و بی توجه به چشمان پر از نفرت خانم خانه دستانش را به دیوار تکیه داد و بلند شد. قدم های تند و ریزش را به سمت انباری ته حیاط برد.

حاج عبدالله زیر چشمی نگاهی به زری خانوم انداخت و بی توجه به چشمان پر از نفرت خانم خانهدستانش را به دیوار تکیه داد و بلند شد. قدم های تند و ریزش را به سمت انباری ته حیاط برد..

برای لحظه‌ای ذهنش را از زری و معده پر سر و صدایش دور کرد.

همانطور که پله ها را یکی یکی پایین می رفت به موجودی گاوصندوق اش که در این هفته چند برابری بیشتر می ارزید، فکر کرد.

هیچ چیزی جز این کاغذ های کوچک خوش رنگ برق شادی را به چشمانش نمی‌آورد.

دستی به سر و گوش گاوصندوق سبزش کشید. خاکش را همچون عتیقه ای به ارث رسیده گرفت.

کلیدی که با بند سبز رنگ همیشه آویزان گردنش بود را درآورد و به آرامی در آن جعبه ی دوست داشتنی را باز کرد. اسکناس ها همچون الماس به چشمان حاجی برق می زدند.

آنقدر غرق رویا پردازی و آرامش خیال شده بود که صدای پای زری خانم را که به سختی از پله ها پایین می آمد، نشنید.

زری خانوم درست پشت قامت خمیده حاج‌عبدالله ایستاد. یادش آمد زمانی این مرد تکیه گاه و نور خانه‌اش بود.

ناگهان صورتش گر گرفت و دست چپش دور بازوی چپ حاجی قفل شد و حاجی تا به خود آمد بارها و بارها در آغوش کارد آشپزخانه جای گرفته بود.


۱۰
۱
eslamii.parisaa
eslamii.parisaa
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید