اغلب انسان ها بدون اینکه خود حس کنند ، دچار تصادف ذهنی میشوند و برای مدتی به اغما میروند.
اما چگونه ضریب هوشیاری مصدوم بالا میرود و به زندگی بر میگردد؟

کلاس های دانشگاه که تمام شد تا تلفنم زنگ خورد خوشحال شدم ، فرشید بود بی مقدمه گفت هوا خوبه بزنیم بیرون ...


رفتیم ...
فقط رفتیم ...
ذهنم انقدر پُر بود که از ندونستن به اینکه به چی فکر کنم خالی میشد .

تو مسیر هر جارو نگاه میکردم مجبورم میکرد به خروج افکار منفی و رنگی فکر کردن ، مقصدی در بیرون رفتن و هوا خوری های ما وجود نداشت چون طی کردن مسیر هدف اصلی ما بود .



کم کم با نزدیک شدن بهار مازندران از حالت برهنگی زمستون در میاد و شروع میکنه پوشیده شدن با رنگ های مختلف .
تغییری که باعث دیوونه شدن من میشه .



فرشید این تغییر ها د زیبایی هارو ثبت میکرد من هم فقط در زندان ساختگی خودم به سر میبردم.
چوب بُری که امروز بخاطر زدن درخت های زنده و جوان با حکم جنگل بانی به زندان رفت ، فردا با عفو و بخشش ر.... بیرون اومد ؛ اما من هنوز بعد یک هفته تو زندان خودم بودم و شلوغی ذهن اجازه نمیداد آزاد شم.

مقداری از مسیر طی شد و با استراحت و آتیش و چایی سعی کردیم رفع کنیم خستگی هارو ، اما خستگی نبود و فقط محو مناظر میشدیم.