بیرونک قسمت یک
بدون شک برامون پیش اومد با اینکه بیرونیم دلمون خونه بخواد و تا میریم خونه محیط غریبه برامون و ممکنه سقف کوتاه‌تر شه و به نفس تنگی مبتلا شیم و دوباره بریم بیرون ...
اما بیرون کجاست ؟
بیرون همون جایی شاید هست که با اونی که دلت بخواد میری یا شاید همونجایی که دلت بخواد تو سکوت مطلق و بدون هیچ همراهی تو مسیرش حرکت کنی .
از نظر من هرجایی که سرتو بیاری بالا ببینی آسمونه اونجا بهشته
میون تمام نقاط جهان طبیعت بهترین لوکیشن ها برای رهایی و تفکر و دگرگون شدن هست ، لمس پوست زبر دخت و نرمی برگاش ممکنه به اندازه لمس بدن انسان لذت بخش نباشه اما میتونه عنوان کنه گاهی اجسام با پوست زمخت زیبان .
میون پیچ و خمای حال خوب و حال بد افرادی مثل من
دنبال سرپایینی و سربالایی هاش میگردن اما یادمون میره وقتی شیب مسیر کم میشه باید از باد خنکی که به صورتمون میزنه لذت ببریم و وقتی شیب مسیر زیاد شد دوندگی بیشتری کنیم تا زود تر تمام شه.
خاکی شدن تو مسیر و زخم های روی صورت که حاصل از آفتاب سوختگی و سوز سرماست ، بین راه ضعف ولی در پایان راه مدال و نقطه قوتی روی گردن همه‌ی افراد ممکنه باشه
اما مدال میره تو ویترین یا فروخته میشه ؟
بعد از پایان مدال توی قلب انسان ها فقط برای خودشون به یادگار میمونه ، یادگاری که همیشه به همراه دارن و تکرار میکنه براشون که با سختی کشیدن و تلاش میشه گذر کرد و با پایان رسید اما پایان مسیر نه
مسیر همیشه ادامه داره با تمام سختی و راحتی هاش
.
