
عقاب پرنده بسیار با شکوه و با توانایی های ویژه ای می باشد که او را به یکی از بی رحم ترین شکارچیان حیات وحش تبدیل نموده است. ظاهری مغرور، سرعت بالای پرواز ، دید بسیار عالی، جثه نیرومند و چنگال های تیز و قوی این پرنده رو قادر ساخته تا عقاب ها حتی طعمه هایی سنگین تر از وزن خودش رو شکار کنه. وزن عقاب ها با توجه به گونه آن از 3 کیلوگرم تا 15 کیلوگرم متغیر می باشد. برخلاف دیگر پرندگان گونه های ماده این پرنده جثه درشت تر و سنگین تری نسبت به نر دارند. عقاب ها نیز تک همسرداری را انتخاب میکنند و هر ساله فقط یک جوجه عقاب بزرگ میکنند.
عقاب ماده در طول سال یک و نهایتا دو عدد تخم میگذارد که اغلب فقط یکی از آنها به جوجه تبدیل میشود. جوجه ها در ابتدا از طرف والدین خود تغذیه میشوند. به تدریج که جوجه ها کمی بزرگ شدند عقاب ماده برای تغذیه جوجه های جوان از شکار زنده استفاده میکند. او طعمه خود را به طور کامل نمی کشد و آن را در حالت زخمی در اختیار جوجه قرار میدهد. این کار عقاب ماده در حقیقت درس بزرگی برای جوجه ها می باشد تا آنها بتوانند غذای خود را تأمین کنند.
زمانیکه عقاب های مولد احساس کنند که جوجه به اندازه کافی بزرگ شده و توان دفاع از خودش رو دارد و قادر به تأمین غذا است، او را برای مدت طولانی و چند روز در لانه تنها میگذارد. جوجه عقاب ها معمولا در سن 70 الی 80 روزگی توانایی پرواز رو به دست می آورند. عقاب جوان ساعت ها و حتی روزها به انتظار والدین خود در لانه مینشیند. زمانیکه نامید میشود تصمیم میگیرد پرواز کند. غافل از اینکه او از طرف والدین خود تحت نظارت می باشد. اولین پرواز عقاب های جوان بسیار دیدنی است. او در ابتدا چند باری در اطراف لانه بال های خود را باز میکند و خود را به نوعی محک میزند.
عقاب ها در نقاط دور از دسترس و در ارتفاعات بالا و بر قله کوه ها و پرتگاه ها لانه سازی میکنند. آنها با این کار دسترسی سایر شکارچیان را به لانه خود قطع میکنند. جوجه ها نیز پس از رسیدن به سن مشخص زمانیکه آماده پرواز میشوند از همین ارتفاع بلند اقدام به پرواز میکنند. در ابتدا آنها از پرواز می ترسند ولی این گرسنگی است که بر ترس آنها غلبه میکند. عقاب جوان بار دیگر در اطراف لانه پر می زند و تمام جرأتش را برای فرود به سمت پایین جمع میکند. در نهایت او به سمت پایین میپرد و تند تند بال می زند. در همان لحظه های اولیه کاملا مشهود است که عقاب اولین پروازش را تجربه میکند چون کاملا نامتعادل است. اما بدن آنها بسیار ورزیده و نیرومند است و در مدت بسیار کوتاه عقاب کنترل پرواز و بال های خود را در دست میگیرد. حالا او از استعداد خارق العاده بینای اش استفاده میکند و به دنبال شکار حیوانات کوچک میرود. آنها بالاخره طعمه خود را شکار میکنند و در نوبت های بعدی مهارت های زیادی برای شکار بزرگتر را یاد میگیرند.
به راستی که عقاب را می توان سلطان پرندگان نامید. در میان پرنده های مختلف عقاب بیش تر از هر پرنده ای و تا 70 سالگی می تواند عمر کند. ولی زندگی آنها درنیمه راه و معمولا در سن 40 سالگی دچار تغییر و تحول اساسی میشود. یک عقاب 40 ساله دیگر پیر می باشد در این سن نوک آنها خمیده میشود و چنگال های آنها نیز دیگر مثل قبل نمی تواند طعمه را نگه دارد. همچنین شاه پرهای بال عقاب در این سن نیز بیش از حد رشد نموده و سینه اش می چسبند. یک عقاب 40 ساله دیگر مثل سابق نمی تواند مثل رعد و برق بتازد و پرواز کند.
آنها در این سن زندگی بسیار عجیب تری دارند. اگر عقاب کاری نکند از شدت گرسنگی تلف خواهد شد ولی او مثل قبل نمی تواند شکار کند.
در این هنگام عقاب یکی از بزرگترین و دردناک ترین تصمیم های زندگی اش را میگیرد. غریزه طبیعی به او میگوید که با کندن نوک و چنگال و پرها، مجددا هر یک از این اندام رشد خواهند کرد. ولی کندن هر یک از آنها بسیار دردناک است. عقاب برای کندن نوک خود باید ضربات سنگین و سخت به سنگ بزند تا نوکش از جای دراید. زمانیکه نوک قدیمی افتاد نوک جدید به تدریج جایگزین آن میشود. در این مدت زمان عقاب به خوردن حشرات ریز و غذاهای کوچک بسنده میکند. زمانیکه نوک جدید رشد کرد نوبت کندن چنگال هاست.

این کار نیز درد زیادی برای آنها به همراه دارد ولی چاره ای جز این ندارند. بعد از کندن چنگال ها عقاب سراغ بال هایش میشود. و تقریبا بیشتر بال های قدیمی خود را میکند. تمام این مراحل ممکن است تا 6 ماه طول بکشد. اما بعد از 6 ماه عقاب زندگی مجددی را تجربه میکند و انگار تازه متولد شده و می خواهد از لانه برای اولین بار پرواز کند. بعد از این تغییرات عقاب تا 30 سال دیگر نیز میتواند به زندگی اش ادامه دهد. استعداد پرواز و شکار او همانند سابق بهتر شده و او مجددا می تواند با غرور بر فراز آسمان پرواز کند.
برای مطالعه مقالات بیشتر در خصوص عقاب ها و شاهین ها مقاله پرورش جوجه عقاب را مطالعه کنید.