خب بچه ها سلام
هفته معلم رو به خودم و همکارای زحمت کشم تبریک میگم،(داپش اسی تو هنوز دانشجو معلمی ها!)خب میگفتم،زمان ما یه رابطه ای پدرانه ای بین دانش آموز پسر و معلم بود که معلم جدی گرفته و مادرمون رو به عزا میشوند،آنچنان کتک های که ما نخوردیم اما از قدیم گفتن چوب معلم گله هر کی نخوره دهه ۹۰خله!یا بچه پولدار بوده!برای همین ما در روز معلم از هر گونه کادو که مسلما پدرانه باشه دریغ نکرده و با جوراب و گل و شیرینی گاها پذیرایی به عمل می آوردیم!معلم اگه خیلی خفن بود یه پیرهن هم اشانتیون میدادیم بهش!بیچاره ما معلما که بخواطر مجازی بودن کلاس ها همون یه روزی از سال که خانواده ها بعضا یادشون میوفتاد معلمی هم وجود داره که روزی ۵ یا ۶ساعت با بچه اونا سرو کله میزنه از دست دادیم و بجای تاسیس گل خونه گل محمدی امسال ایموجی گل رو از دانش آموزان پذیرفتیم!البته شایان به ذکر دبیرستانی ها مثل شاگردان آینده من وقتی یه معلم باحال به تورشون میخورد با برف شادی و انواع فشفه و شمع حتی کیک دهنشو سرویس میکردن!ما یه معلمی داشتیم به اسم آقای کوهساری،معلم باحال و سرزنده،روز معلم برف شادی که میریختیم رو هیکلش یه خنگی این فشفشه دستی ها رو آورد وسط برف شادی و بالای کت و بخشی از گردن و ریش معلم سوختگی کمی پیدا کرد،امیدوارم این بلا سر من حداقل نیاد!

آموزش پرورش هم تا قبل کرونا بخاطر قدردانی از مقام شامخ معلم یه سانس سالن کرایه میکرد که مال خود آموزش پرورش بود و معلم ها رو از یکسال مونده به بازنشستگی تا معلم ۵سال خدمت که تازه جا باز کرده پیش قدیمی تر ها مینداخت وسط زمین و یک توپ هم بهشون میداد تا بعد ۹ماه کاری و سر کله زدن با ما گوسفندا یک روز کنار هم لذت ببرن و ورزش کنن!که بیشتر اوقات اون لحاظات خوش با مصدوم شدن یکی از ریش سفیدان تموم شده و اکیپ اکیپ با هزینه دونگی به انواع و اقسام کبابی ها و فست فودی شهر رفته و سیر میگشتند!
راستی نامردا هیچکی نمیخواد روزمو بهم تبریک بگهآ