خب میخوام توی این پستا گذری از زندگیم بنویسم،چی شد که اسی تبدیل شد به اسی!
خب من وقتی بدنیا اومدم 15 اردیبهشت بود و شهرمون بیمارستان نداشت پس تا شهر گنبد سفر کردم که 15 کیلومتر فاصله داشت و بعد پا به این جهان گذاشتم!یعنی زندگیم با سفر و دربه دری شروع شد!
وقتی به دنیا اومدم یه پسر گوگولی بودم که همه چیزش عادی بود جز اینکه مثل بقیه گریه نمیکرد بلکه نگاه میکرد!(از همون موقع پرسشگر بودن!)قدیمی ترین خاطرم مال اطاق بیمارستانع که یجا بود پر گریه،نور زیاد و سقف با رنگ صورتی مایل به نارنجی با چراغای بیمارستان و پستر عکس بچه!
خب اومده بودم و همین!البته جالب اینه که ساعت 11شب به دنیا اومدم اونم دقیقا وسط بهار و از اون جالب روز تولد دوتا پیامبر یکی پیامبر خودمون یکی زرتشت جان!(15 اردیبهشت به عنوان روز تولد زرتشت ثبت شده)
از همون اولم معلوم بود میخوام ادم مهمی شم چون یهو همه چی قطع شد،تنفسم قطع شد و از لحاظ علمی مردم تا اینکه بعد کلی تلاش دوباره زنده شدم!
یه چند ماه میگذره و خب پدر من اونموقع داشت فوق لیسانسشو از دانشگاه تهران میگرفت و دائم در رفت و امد بود مادرمم تصمیم میگیره بعد 6یا 7ماه بره تهران و بلیط قطار میخره، توی اون روز بارونی پدر بزرگ و مادر بزرگ مادریم و مادرم و اجی مارالم به سمت گرگان حرکت میکنن و توی راه یه خاور با رانند خواب الود میاد سمت 206 پدربزرگم و اون میگیره این ور و بوم!!!به گارد ریل رفتیم!
من در آغوش مادربزرگم در صندلی جلو در فشار و نعره و پدر بزرگم خون الود زخمی و مادرمم با سر شکسته و خون الود وگیج...مردم جمع شدن و ما روبه بیمارستان بردن،اگه چند لحظه قبل از تصادف مادر بزرگم من رو بر عکس و محکم بقل نمیکرد من الان توی خاک بودم!یعنی شانس اوردم مادربزرگم شکل بقل کردنش رو عوض کرد چون 24تا شیشه توی دست و پای مادر بزرگم فرو رفت...
یعنی خر شانس خواهرم چون افتاده بو پایین جای پا فقط دستش شکست! اون ترک خورد نشکست!

خب حالا بازم براتون میگم!
فعلا
امضا:اسی که اسماعیل نیست!