
۵۹- تا زمانیکه محبت یکطرفه است چه در روابط جنسی و نژادی و یا روابط ولائی و معنوی، امر و حق رابطه در فرد محبوب، واژگونه و یا متهم و مشکوک و شیطان زده است زیرا فردی که مورد محبت است خود را برتر از محب خود میپندارد زیرا با خود میگوید:
این اوست که مرا اینقدر دوست دارد و من قلباً او را دوست ندارم پس من بهتر و دوست داشتنی تر هستم! از همین جا واژگونی و ضلالت و شقاوت و توقعات ناحق شروع میشود. پس حق محبت جز در ادای اطاعت و حق دوستِ دوست محقق نمیشود و موجب هدایت نمیگردد و بلکه این رحمت الهی وسیله ضلالت و شقاوت و هلاکت میشود.
و غایت این هلاکت و نابودی در محبت ولائی اولیاء و عرفا رخ میدهد که ابن ملجم مثال تاریخی این واژگونی است که خودش را امام پنداشت و امامش را گمراه دید و او را کشت تا مسلمین را نجات داده باشد!
🍀مبانی عرفان عملی ص۱۷
استاد علی اکبر خانجانی