استارباکس نام شرکت آمریکایی است که بزرگترین کافیشاپ زنجیرهای در سراسر دنیا محسوب میشود. برند استارباکس امروزه در تمامی جهان شناختهشده است.
استارباکس توسط جری بالدوین، گوردون بوکر و زو سیگل ساخته شد و اولین فروشگاه خود را در سال ۱۹۷۱ در بازار تاریخی پایک پلیس در سیاتل افتتاح کرد.
۳ موسس استارباکس دو ویژگی مشترک داشتند، یکی این که هر سه آنها دانشگاهی و تحصیلکرده بودند و دیگر این که همگی عاشق قهوه و چای بودند.
آنها در سیاتل سرمایهگذاری کردند و مقداری پول قرض گرفتند تا اولین فروشگاه خود را در سیاتل افتتاح کنند
و نام آن را با اقتباس از رمان کلاسیک «موبی دیک» استارباکس گذاشتند.
آلفرد پیت، که به بیزنس رست قهوه معروف بود، برای سرمایهگذاران استارباکس بسیار الهام بخش بود.
پیت مهاجری هلندی بود که در طول دهه ۱۹۵۰ واردات قهوه عربیکا را به آمریکا آغاز کرد.
در سال ۱۹۶۶ یک فروشگاه کوچک قهوه و چای در برکلی بریتانیا افتتاح کرد که در قهوههای وارداتی و درجه یک تخصص داشت.
موفقیت پیت، بنیانگذاران استارباکس را تشویق کرد تا کسب و کار خود را در خصوص دانه و تجهیزات قهوه با کیفیت بسیار بالایی پایهگزاری کنند.
پیت تبدیل به تامینکننده اولیه دانههای سبز قهوه با استارباکس شد.
و بعد شرکا یک دستگاه روستر دستدوم از هلند خریداری کردند و بالدوین و بوکر، با الهام از تکنیکهای آلفرد پیت،
شروع به خلق ترکیبات و طعمهای خاص و جدید کردند.
در اوایل دهه ۱۹۸۰ استارباکس ۴ فروشگاه را در سیاتل افتتاح کرد و قهوههای بسیار با کیفیتی را در آنها عرضه کرد.
در همان سال سیگل شرکا را ترک کرد و بالدوین نقش او را بر عهده گرفت.

در همان ابتدای کار، لوگوی سیاه و سفید برند استارباکس بر روی پری دریایی و این حقیقت که استارباکس چیزی بیش از قهوه میفروشد، متمرکز شده بود.

هوارد شولتز سعی کرد استارباکس را متقعد کند، که نوشیدنیهای بر پایه اسپرسو را به منوی خود اضافه کند.
سرمایهگذاران این ایده را قبول نکردند، بنابر این او شرکت خود یعنی، Il Giornale را تاسیس کرد،
سرمایهگذاران استارباکس از لوگوی آن شرکت الهام گرفتند به طوری که بخشی از لوگوی اصلی
این شرکت هنوز هم در لوگوی استارباکس قابل مشاهده است.

صاحبان اصلی استارباکس، تصمیم به فروش این برند گرفتند و شولتز از این فرصت استفاده کرد و
استارباکس را به قیمت ۳.۸ میلیون دلار خرید و آن را به تصویر ایدهآل خود تبدیل کرد.
و آن چه را که در IL Giornale شروع کرده بود را در استارباکس ادامه داد.
اسپرسو دستساز، مشروبات الکلی و آبجو نیز به منوی استارباکس اضافه شد، و تصویر تازهای از این برند رونمایی شد.
لوگوی جدیدی و طراحی مجدد به وضوح به لوگوی اصلی IL Giornale شبیه بود.
لوگوی جدید با باقیماندههای لوگوی قبلی درست شد، اما تمیزتر شده بود، معاصد شده بود و به خاطر پسزمینهی سیاه وضوح بیشتری پیدا کرده بود.
الگوی رنگی نیز از قهوهای به چیزی نزدیکتر به سبز IL Giornale تغییر یافته بود.

برند استارباکس تصمیم گرفت که نوار خارجی لوگو را از رنگ سیاه به رنگ سبز تبدیل کند، این تغییر باعث شد تم کلی لوگو سبزرنگ باشد.
رنگ سبز با «رشد» و «صلح» در ارتباط است و این ویژگیها بر
خط فکری و بیانیه استارباکس، یعنی «الهام بخشیدن و پرورش روح انسان» تاکید دارد.
رنگ پری دریایی داخل لوگو نیز به روزرسانی شد، و طوری کراپ شد که از بالای ناف معلوم باشد.

استارباکس تلاش کرد جهشی در آینده داشته باشد، اما در عوض بیشتر به گذشته سقوط کرد.
این شرکت به طور غیرقابل توجیهی تلاش کرد که لوگوی اصلی سال ۱۹۷۱ را از نو بسازد!
احتمالا این حرکت اعتراضی به جنبش نوپرستان (New hipster) بوده است.
طرح تغییر نام تجاری در مقیاس بزرگی شکست خورد، آرم سبزرنگ، فنجانها و مارک تجاری به قدری برای مردم آشنا بود
که تلاش برای یک تغییر بزرگ مثل تغییر لوگو از ابتدا محکوم به فنا بود.

در سال ۲۰۱۱ استارباکس، لوگو، نام تجاری و هویت جدیدی را از خود معرفی کرد و به دوران طلایی یا بهتر است بگوییم سبز خود بازگشت.
حالا نوار خارجی به طور کامل حذف شده و روی هیچ کدام از لیوانهای این برند خبری از نام «استارباکس» نیست.

لوگو و بستهبندی جدید، به جای تمرکز روی پریدریایی ، روی پالت سبز روشن و بازی با اندازه و مکان لوگو تمرکز میکند.
امروزه شعبههای استارباکس چیزی بیش از قهوه ارائه میدهند، آنها با نوشیدنیهای جدید و دستساز، کالاهایی مثل ماگ و لیوان،
بستنیهای تازه و حتی غذا و میانوعدههای سبک، امپراطوری چند میلیارد دلاری خود را به راه انداختهاند.
در پروسه ثبت برند، بد نیست که مطالعهای بر تاریخچه کسبوکارهای اینچنینی داشته باشیم