برخورد با احتکار یکی از عزیزان می تواند خسته کننده و استرس زا باشد. اما حمایت شما می تواند به احتکار کننده کمک کند تا باورها و رفتار خود را تغییر دهد، فضای خود را باز پس بگیرد و روابط خود را بازسازی کند.

برخورد با احتکار یکی از عزیزان می تواند خسته کننده و استرس زا باشد. اما حمایت شما می تواند به احتکار کننده کمک کند تا باورها و رفتار خود را تغییر دهد، فضای خود را باز پس بگیرد و روابط خود را بازسازی کند. افراد مبتلا به اختلال احتکار، وابستگی بیش از حد به وسایل خود، حتی آنهایی که به ظاهر بی ارزش یا غیر قابل استفاده هستند، دارند. بر اساس اطلاعات بدست آمده از مشاوره خانواده آنها از خرید و جمع آوری چیزها احساس آرامش می کنند، اما اگر سعی کنند آنها را دور بیندازند بسیار ناراحت می شوند. این می تواند منجر به یک محیط زندگی بهم ریخته، غیربهداشتی و ناامن شود و تلفات زیادی بر روابط نزدیک آنها، به ویژه با خانواده و دوستانی که برای کمک به آنها تلاش می کنند، وارد کند. اگر یکی از عزیزانتان مبتلا به اختلال احتکار است، به راحتی می توانید از نظر عاطفی احساس فشار کنید. ممکن است از شکست مداوم خود در ترغیب احتکار کننده به تغییر رفتار خود ناامید شوید، از نحوه زندگی آنها ناراحت باشید یا از تمام درگیری هایی که در رابطه شما ایجاد می کند استرس داشته باشید. شما ممکن است نگران پیامدهای مالی خرید بیش از حد آنها، مشکلات سلامتی ناشی از شرایط غیربهداشتی زندگی، یا خطر آتش سوزی و صدمات ناشی از همه به هم ریختگی خانه آنها باشید.
ارتباط با فردی که دارای اختلال احتکار است!
اگر مجبور باشید یک فضای زندگی را با فرد احتکارکننده به اشتراک بگذارید، اوضاع حتی بدتر می شود. همانطور که آشفتگی همچنان بالا می رود، براساط اطلاعات بدست امده از کلینیک روانشناسی ممکن است از از دست دادن منطقه قابل امن قابل یگوت خود عصبانی باشید، از عدم تمایل احتکارکننده به پاک کردن هر یک از وسایل خود خشمگین شوید، یا از این که چگونه آنها قسمت های خاصی از خانه را منحصراً متعلق به خود دانسته اند، آزرده شوید. حتی ممکن است احساس کنید که احتکارکننده بیشتر به دارایی خود اهمیت می دهد تا به شما. در حالی که هیچ کس نباید در شرایط تنگ یا غیربهداشتی زندگی کند، مهم است که به یاد داشته باشید که محبوب شما انتخاب نکرده است که احتکار کند. اختلال احتکار یک مسئله پیچیده بهداشت روانی است و کمک به فرد فراتر از پاکسازی درهم و برهمی است. در واقع، اگر بدون رضایت آنها انجام شود، دور انداختن داراییهای احتکارکننده معمولاً بیشتر ضرر دارد تا فایده. احتکار کننده احتمالاً عصبانی و خشمگین خواهد بود - به رابطه بین شما آسیب می رساند - و روند انباشتگی آنها به سادگی از نو شروع می شود.
در عوض، این دستورالعملها میتوانند به شما در رسیدگی به جنبههای احساسی احتکار و همچنین چالشهای عملی کمک کنند. در حالی که بهبودی تدریجی است، با حمایت، همدلی و صبر شما، فرد مورد علاقه شما می تواند کنترل زندگی خود را دوباره به دست بیاورد.

تشخیص اختلال احتکار در یک عزیز
بسیاری از ما با تمایلات یا بهم ریختگی خانههایمان، بهویژه با افزایش سن، دست و پنجه نرم میکنیم. همچنین رایج است که مردم در برابر جدایی از دارایی های قدیمی که دارای ارزش احساسی هستند مقاومت کنند. با این حال، اختلال احتکار فراتر از بی نظمی و بی نظمی است.
اگر فردی اختلال احتکار دارد:
آنها اهمیت دارایی ها را بیش از حد ارزیابی می کنند، نیاز به جمع آوری چیزها را درک می کنند و سپس در هنگام تلاش برای دور انداختن آنها، ناراحتی عاطفی را تجربه می کنند.
به هم ریختگی انباشته شده آنها می تواند درها و راه پله های خانه را مسدود کند، دسترسی به اتاق ها یا انجام تعمیرات خانگی را دشوار کند و خطر آسیب، تصادف یا آتش سوزی را افزایش دهد.
گرد و غبار، کپک، کپک و حتی آلودگی حشرات یا جوندگان در خانه می تواند پیامدهای جدی برای سلامتی داشته باشد.
در مورد احتکار حیوانات، این پیامدها به حیوانات خانگی می رسد که فضای لازم، غذا یا مراقبت های دامپزشکی برای سالم ماندن ندارند.
افراد مبتلا به اختلال احتکار ممکن است از نحوه زندگی خود خجالت بکشند یا دوستان و خانواده از ملاقات با آنها در خانه خودداری کنند. این می تواند زندگی اجتماعی احتکار کننده را تحت تأثیر قرار دهد و باعث شود که آنها احساس انزوا و تنهایی کنند و حمایت شما را مهم تر کند. در مراحل اولیه یا در موارد کمتر شدید، برای خانواده یا دوستان همیشه آسان نیست که اختلال احتکار را از آشفتگی و بی نظم بودن یا داشتن چیزهای زیاد تشخیص دهند.

بهم ریختگی، جمع آوری و احتکار: تفاوت چیست؟
افرادی که نامرتب یا مستعد به هم ریختگی هستند معمولاً هنوز احساس راحتی می کنند که دیگران را به خانه خود دعوت کنند. با وجود نامرتب بودن، اتاقهای آنها همچنان در دسترس است و میتوان از آنها برای هدف اصلی خود استفاده کرد. از طرف دیگر، یک احتکار کننده ممکن است از حمام، اتاق خواب یا آشپزخانه برای نگهداری انبوهی از روزنامه ها، جعبه ها، کیسه های پلاستیکی یا سایر اقلام بی ارزش استفاده کند که استفاده از توالت، رفتن به رختخواب یا آشپزی را دشوار می کند.
افرادی که جمعآوری میکنند، به جای احساس گناه، شرم یا اضطراب مرتبط با احتکار، تمایل دارند اقلام خود را با افتخار در معرض دید قرار دهند و از مجموعههای خود لذت ببرند. اقلام یک کلکسیونر معمولاً ارزش پولی یا شخصی آشکاری دارد و در حالی که خانه آنها ممکن است شلوغ باشد، مانند یک احتکار که در آن اقلام اغلب به سختی یافت می شود، سازماندهی نشده است.
افرادی که احتکار می کنند این کار را با شدتی انجام می دهند که آنها را از کلکسیونرها و افراد آشفته متمایز می کند. نیاز آنها به به دست آوردن و نگهداری حتی اقلام بی ارزش اجباری است و آنها در خلاص شدن از شر چیزها با مشکل واقعی روبرو هستند.

سخن پایانی
امیدواریم که مطالب این مقاله برای شما مفید بوده باشد. اگر ویژگی هایی که در بالا گفته شد، برای شما آشنا است؛ یکی از بهترین و امن ترین کارها، مراجعه به کلینیک های روانشناسی است که بسیار کمک کننده است. حضور یک درمانگر در سختی ها مانند یک نور، می تواند راهنمای زندگی شما باشد و شما از تاریکی به سمت نور هدایت می کند. اگر زندگی شما هم اکنون در سربالایی قرار دارد، سخت نگیرید و به خود فرصت بهبود دهید. داشتن یک رابطه خوب یکی از مواردی است که می تواند شما را چندین قدم در زندگی جلو بیاندازد و موجب ترقی شما در تمام ابعاد زندگی شود.