گفتگو با نوشتن، برای من به یک تجربه روزانه تبدیل شده است. هر روز با هر کدام از کوچیها، مراجعان و دانشجویانم گفتگوهایی دارم، اما امروز این گفتگو به شکلی دیگر در ذهنم شکل گرفت. چه خوب است که با نوشتن حرف بزنم، چه خوب است که با تو، این دوست بیصدا، سخن بگویم.
با تو بود که درهای جدید و فرصتهای نو به روی من باز شدند. خودت خوب میدانی که رسیدن به این دستاوردها آسان نبود.چه شبهایی که بیدار ماندم تا کتاب هایم را بنویسم. برای ارتباط سریعتر با تو، تایپ دهانگشتی جز تمرین های روزانه ام بود. مسیر رسیدن به تو برای من هموار نبود، اما من به دنبال تو بودم و دویدم و رسیدم.
با یافتنت، صدای درونم را بیرون ریختم و از خودم گفتم. با تو بود که خودم را پیدا کردم. زمانی رسیدن به تو تنها یک رویا بود، اما وقتی به تو رسیدم، جدایی از تو برایم دیگر ممکن نبود.
من مینویسم تا همه چیز برایم واضحتر شود. تو، دوست بیصدای من. من تو را یافته ام.
فاطمه داداشی