بزرگترین دارایی انسان در گذشته، زمان بود؛
اما امروز،توجه است. بارها شنیدهایم که میگویند:«وقتت را درست مدیریت کن.» اما شاید سؤال مهمتر این باشد:توجهت را کجا خرج میکنی؟
در طی روز چند دقیقه اسکرول میکنی،
ویدئو یی را میبینی،
پیامی را چک میکنی،
خبرها را دنبال میکنی.
شاید برای چند لحظه با انجام آن ها حس خوبی میگیری؛اما چند دقیقه بعد دوباره همان بیحوصلگی و خستگی برمیگردد. این همان چیزی است که گاهی اسمش را دوپامینهای سریع و زودگذر می گذاریم.
لذتهایی که توجه ما را میگیرند، اما الزاماً چیزی به زندگیمان اضافه نمیکنند.
در مقابل، بعضی چیزها شاید همان لحظه شاید هیجانانگیز نباشند؛مثل یادگیری، نوشتن، ورزش کردن، گفتوگوی عمیق یا انجام کاری که مدتها عقب انداختهایم. این کارها اثرشان برایمان باقی میماند.
پس امروز از خودت بپرس:
اگر توجه من سرمایه من باشد، این روزها توجه ام رو به چه چیزهایی میفروشم؟
