در کانال " دنیاری نویسندگی" پست هایی دارم به همین نامی که در تیتر به آن اشاره کردم. خواندان آن ها برای خودم درس هایی به همراه دارد و آن ها را با همسفران دنیای نویسندگی به اشتراک می گذارم. شاید شما همراهان ارزشمندم نیز به خواندن آنها با ذکر منبع علاقمند باشید.
" گاهی برای رفتن پیدا کردن یک راه تازه کافی نیست. باید راه برگشت را هم کنار گذاشت. یعنی ببینیم چه چیزی هنوز در همان جای قبلی ما را نگه داشته است؟
سیمین دانشور در سووشون می نویسد:آدم باید پل ها را خراب کند تا راه برگشتن نداشته باشد.
به نظرم این جمله چقدر به بعضی از تصمیم های زندگی مان شبیه است.
گاهی می دانیم از یک رابطه، یک موقعیت، یک عادت، یا حتی یک تصمیم قدیمی می بایست عبور کنیم، اما هنوز راه برگشت را برای خودمان باز گذاشته ایم.
شاید دلیلش این باشد که از انتخاب تازه مان مطمئن نیستیم.
شاید چون از پشیمان شدن می ترسیم.
اما یک سوال می تواند ما را کمی با خودمان بیشتر مواجه کند.
"اگر می دانستی دیگر راه برگشتی وجود ندارد، چه چیزی را در زندگیت تغییر می دادی؟"
گاهی پاسخ به این سوال چیزهایی را نشان مان می دهد که مدت هاست خودمان می دانیم اما جرات روبه رو شدن با آن ها را نداریم.
