
یکی از سرورهای ما کرش کرد و کلی از اطلاعات پرید. فکرم مشغول بود، رفتم فروشگاه کوروش برای شام خرید کنم. در حال برداشتن نوشابه بودم که دستم خورد به نوشابه کناری؛ با سر زمین خورد و صدای گاز پیچید. نوشابه را از زمین برداشتم و افقی در قفسه گذاشتم. دیدم چکه میکند با خودم گفتم بند میآید. رفتم صندوق حساب کنم. در حال قرار دادن خرید در کیسه پلاستیک بودم که خدماتی آمد، رو به سوی صندوق دار گفت: نوشابه رو انداختن زمین بعد افقی گذاشتن تو قفسه، آب کف زمین رو برداشته. نوشابه دستش بود و نصف آن خالی. میخواستم بگویم کار من بود و من حساب میکنم و ببخشید و ... که مهلت نداد و به صندوق دار گفت: واقعا متاسفم، واقعا متاسفم، واقعا متاسفم، نزدیک به 20 بار تکرار کرد انگار سوزنش روی گرامافون قفل کرده بود. من لحظهشماری میکردم صندوقدار حساب کند، پول را پرداخت کنم و فقط بذارن برم من. «واقعا متاسفم، واقعا متاسفم، واقعا متاسفم، ...» ول کن نبود. برای چند ثانیه جمله قطع شد رفت تی بیاورد تا زمین را پاک کند. باید سمت راست میپیچید اما مستقیم آمد سمت صندوق نگاهی به من کرد و گفت واقعا متاسفم بعد پیچید سمت راست و رفت و من هم رسید را گرفتم و رفتم با سری پایین و کمری خمیده از شرم. میخواستم همانجا بگویم خوب من هم متاسفم. برای این زندگی متاسفم، برای این کشور متاسفم، برای خودم و تو متاسفم، برای فروشگاه همیشه به تخفیف کوروش متاسفم و برای این نوشابه و تمام نوشابههای زندگیام متاسفم. ولی بدون گفتن حتی یک کلمه راهم را تا خانه طی کردم.