ویرگول
ورودثبت نام
ائلیار محمدزاده
ائلیار محمدزادهیه دانشجوی دکترای شهرسازی که در مورد شهر هوشمند، واقعیت مجازی و افزوده و چند تا حوزه دیگه که تجربه اندکی داره میگه
ائلیار محمدزاده
ائلیار محمدزاده
خواندن ۶ دقیقه·۵ سال پیش

می خوای استارتاپ اولت رو راه بندازی؟ اولین قدم هات ایناست

عکس زیر رو میبینی؟ استارتاپ اصلا این شکلی نیست!?✌

به لطف رسانه ها همیشه وقتی اسم استارتاپ میاد، همیشه با تصاویری مثل عکس بالا روبرو میشیم و ناخودآگاه گمان میکنیم حله دیگه! اگه امروز استارتاپ بزنم، از همین فردا قراره برم بشینم تو آفیسم(دفتر کار نه ها؛ آفیس!)، نور درخشان از لابه لای پنجره های سرتاسری اتاق بزرگم بتابه، با تمام مدیران کت و شلوار پوش شرکت، دور میز جلسه جمع بشیم و نمودار های صعودی رو بررسی کنیم و آخرشم با لب خندون قهوه مونو بخوریم!

باید بگم استارتاپ هر چیزی هم باشه، موارد بالا اصلا نیست! پس چیه؟ اگه می خوای قدم های اول هر استارتاپی رو بشناسی، پیشنهاد میکنم سریال سیلیکون ولی رو ببینی و همینطور مقاله ای که در همین رابطه نوشتم رو با کلیک بر اینجا بخونی. جالبه؛ 4 دقیقه بیشتر هم وقتتو نمیگیره.

این مقاله هم بیشتر به درد دانشجو ها و علاقه مندان حوزه کسب و کار که می خوان استارتاپ خودشون رو راه بندازن ولی فعلا تجربه ای تو این عرصه ندارن میخوره. طبیعتا کسانی که تمامی یا بخشی از این مسیر الاکلنگی رو طی کردن خیلی اطلاعاتشون بیشتر از این مقاله هست و اتفاقا من به دنبال یادگرفتن از اون ها هستم.

اگر هم می خواید بدونید که کاری که من و تیمم انجام میدیم چیه، خیلی مختصر بگم که استارتاپ ما در حوزه بازی سازی فعالیت میکنه و حدود 6 ماه هستش که استارت زدیم کار رو. اطلاعات تکمیلی رو بعد از ورودمون به بازار مینویسم ایشالا.

اصن استارتاپ چیه با کلا؟!

(دیگه لازم به ذکر نیست که هر موقع تو این مقاله از این عکس خوشگلا گذاشتم، بدونید که استارتاپ اصلا این شکلی نیست!)

به طوری خیلی خلاصه و ساده بخوام بگم: به هر کسب و کار کوچیکی که با یه ایده مبتکرانه و خلاقانه شروع شده و از بسیاری از قوانین شرکت های بزرگ هم پیروی نمیکنه (تا زودتر به مقصد برسن)، میگن استارتاپ.

کلا استارتاپ یجورایی یه حرکت چریکی ای یه. قدیما، یه سری از سربازان و نظامیان بودن که مخفی میشدن و با این که تعدادشون کمتر بود و از نظر نظامی ضعیف تر از دشمن بودن، اما خیلی سریع هجوم میبردن به ارتش دشمن، پدرشونو در میاوردن و زود هم عقب نشینی میکردن. اینطوری تا دشمن به خودش بیاد و بفهمه که از کجا خورده، دیگه کار تموم بود.

استارتاپ هم ماهیتش اینه. چند نفر آدم گیک دور هم جمع میشین و بدون محدودیت خاصی، در زمان کوتاهی سریع یه محصولی رو تولید و عرضه میکنن و بعدش میوفتن دنبال کارهای حقوقی و ثبت شرکت و...دو برابر این مدت زمان توی سازمان ها و کمپانی های بزرگ، زمانِ لازم برای گرفتن یه مجوز یا یه کاغذبازیه!

اما استارتاپ ها با اینکه به ظاهر خیلی جذاب به نظر میان(و البته جذاب هم هستند)، اما بدبختی های خیلی عجیب و غریبی هم دارن. در ادامه با من باش تا چند تا قدم مهم قبل از راه اندازی استارتاپ اولت رو بهت بگم:

1) سه تا چیز نیاز داری: تیم، تیم و تیم

اولش میخواستم علاقه رو بنویسم و بعد تیم رو. اما بیخیالش شدم. چون دیگه تو این دوره زمونه بدیهیه که علاقه شرط اول هر کاریه. پس به جز علاقه، اولین چیزی که حسابی باید حواست بهش باشه تیمه.

اگر تیم درست و حسابی و پیگیر نداری، خیلی واضح میگم که بیخیال استارتاپ شو!

این موضوع به قدری مهمه که نبودش، باعث میشه علاقه ات از بین بره. کار بگیری و به موقع نرسونی. شرکت به حاشیه کشیده بشه و...برو سراغ دو سه نفر آدم که میدونی تو هر شرایطی تا تهش کنارت میمونن. کسایی که اگه سهامشون یا حقوقشون یکم اینور اونور شد زودی قهر نمیکنن. کسایی که نمیگن درس دارم. کار دارم. قرار دارم و...خیلی خلاصه بگم یک مغز در چند بدن باشید.

2) جلیقه ضد گلوله تو بپوش تا سوراخ سوراخ نشی!

همونطور که تو ابتدای این مقاله گفتم، استارتاپ اصلا اونطوری گل و بلبل نیست که تو فکرش رو میکنی. از همون روز اول طوری خروار خروار مشکل میریزه رو سرت که باورت نمیشه. مشکل ها چیا هستن؟ خب اولش اینه که میبینین از نظر فنی هنوز جای کار دارین. بعدش میبینی یکی از اعضای تیم، پیچوند و رفت. بعدش میبینی پول لازم داری تا وارد بازار بشی. بعدش چندین هفته درگیر ثبت شرکت و موارد حقوقی دیگه میشی. بعدش یکی میاد ازت شکایت میکنه و...

اگر شخصیت جنگجویی داری و آماده پذیرفتن این ها هستی که بسم ا... منم هر کمکی از دستم بر بیاد میکنم واست. اما اگه جدا از قضاوت های دیگرون، وقتی حرف دلتو گوش میدی میبینی ترس از شکست داری؛ هنوز آماده نیستی که چندین شب بیداری بکشی؛ از این اداره به اون اداره بری؛ از این و اون پول غرض کنی؛ و مهمتر از همه نا امیدی رو به عنوان روتین زندگیت قبول کنی؛ پس اول بیا مورد سوم رو بهت بگم و بعدش برو تو دهن شیر.

گفتم نا امیدی! آره. چندین و چند بار قراره بگی: "بسه دیگه! من تا اینجا تحمل داشتم. دیگه نمیکشم!" اما لابه لای همین نا امیدی هات باید به خودت صبر تزریق کنی تا موفقیت هاتو ببینی.

3) پولو ولش کن؛ روی خودت کار کن

متاسفانه خیلی ها رو دیدم که ترسیدن از شروع راه بیزینس و همون اول گفتن: "آخه با کدوم پول؟" یا عبارت های مشابه و تکراری دیگه ای مثل اینا: " با این وضع دلار؟!" "حاجی اینجا ایرانه ها!" "حیف بابام کارخونه دار نیس که بهم پول بده" "من دو هزار پولی که داشتم رو هم گذاشتم رو بیت کوین" و...

پول در ابتدای راه ملاک نیست. به طور کلی خیلی تعیین کننده هست ها. اما نه تو ابتدای راه. اولین معیارِ تعیین کننده، خودشناسیه. تو به عنوان لیدر استارتاپت، باید یک سری مهارت هایی رو درون خودت تقویت کنی. مهارت هایی مثل: قدرت رهبری، اصول مذاکره، صبور بودن، خونسرد بودن، تصمیم گیری سریع، مدیریت بحران، و...

میدونم شاید این موارد یکم تکراری و یا شعاری به نظر بیان. اما واقعیت همینه. تو باید اول خودت آدم باحالی واسه خودت باشی، تا چهار نفر آدم دیگه هم ازت حساب ببره دیگه. پس به جای اینکه به دنبال پول بری، خودت رو دریاب! روی خودت کار کن. از لحن صحبت کردنت تا لباس پوشیدن و غذا خوردن و برنامه روزانه ات.

اینو هم تا یادم نرفته بگم که اگر هم پول داشتی، صرف چیزای تجملاتی نکن. خیلی از شرکت ها رو دیدم که همون اول کار بدون اینکه زیرساختشون رو تقویت کنن یا روی کانسپت محصولشون کار کنن، رفتن تو بالاشهر دفتر اجاره کردن. لوگوشونو خیلی گنده زدن به دیوار پشتشون. میز و صندلی های اداری گرون خریدن و یه خانم رو به عنوان منشی استخدام کردن! اون اوایل حتی شاید لازم باشه روی زمین بشینی و کار کنی. لازم به اشاره نیست که کمپانی های: گوگل، آمازون و اپل از گاراژ خونه شون شروع کردن.

4) پز کتاب خوندن هاتو نده؛ از تجربه آدم های موفق استفاده کن

تو مقاله ی سیلیکون ولی که لینکشو بالا گذاشتم، اشاره کردم که کتاب خوندن فقط مکمله. جای تجربه عملی رو بخواد هم نمیتونه بگیره! تو بارها با چالش هایی مواجه خواهی شد که با خودت میگی:"ای بابا! این مشکل من که تو هیچ کدوم از اون کتاب ها نیست!" پس بهترین کار اینه که پای تجربه های واقعی آدم های این حوزه بشینی. چطوری؟

میدونم عمه یا داییت کارآفرین بزرگی نیست احتمالا. اما الان دیگه با وجود اینترنت این موارد بی معنا شده. بهترین راهی که بهت پیشنهاد میکنم تا از تجارب دیگرون استفاده کنی، گوش کردن پادکسته. اسم چند تا از پادکست های خوب فارسی و انگلیسی تو حوزه کارآفرینی رو بهت معرفی میکنم که کارآفرینان از تجارب خودشون میگن(روشون کلیک کنی تو کست باکس پیداشون میکنی):

  • رادیو کارنکن
  • پادکست 10 صبح
  • دیالوگ
  • طبقه 16
  • رادیو رشدینو
  • کارکسب
  • Masters of Scale with Reid Hoffman
  • The Tim Ferriss Show
  • How I Built This with Guy Raz

خب فک کنم به اندازه کافی موارد لازم رو گفتم. بیشتر از این ادامه بدم میدونم که دیگه حوصله ات سر میره. سوالی یا موردی بود کامنت کنی حتما جواب میدم.

ذهنت خلاق و تنت سلامت:)




استارتاپکارآفرینیبیزینستوسعه فردیموفقیت شغلی
۸
۳
ائلیار محمدزاده
ائلیار محمدزاده
یه دانشجوی دکترای شهرسازی که در مورد شهر هوشمند، واقعیت مجازی و افزوده و چند تا حوزه دیگه که تجربه اندکی داره میگه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید