در عزا خانـــه ی اولاد علی توحفه زیــاد است
عمریـــست که این قافــله بر وقف مراد اســت
من از ایـــن قاعـــده اش درس گرفــــتم
کشتـــی نوکری اش وقف نجـــات است
ای که پوشــده ای به تن رخت عزایش
این هدیه زهرا سند پل صراط است
تو ریزه خور سفره احسان حسینی
این چشمه زمزم به لبت آب حیات است
آندم ک عجل میرسد و هیچ به کف نیست
مهدی فاطمه آن دم ببرد شهد ممات است
هرجا که نومید شدی از همه عالم
یک یا ابوالفضل، بگو باب نجاتت
مهدی احمدی آبعلی
۱۴۰۴/۰۴/۹