چیزی که باعث شد تا این مطلب را بنویسم یک سوال بود و این سوال آن قدر طولانی بود و کلمات زیادی را برای ادای حقش میطلبید که انتخابش برای عنوان این نوشته را مناسب ندانستم. از شما میخواهم بعد از خواندن مطلب جوابهایتان به این سوال را برایم بنویسید.
سوال این است: شما کتابها را میخوانید که چیزی به دانستههایتان اضافه شود و احیانا به سوالات ذهنیتان پاسخ داده شود، یا میخوانید که سرگرم شده و صرفا مدتی را با جریان داستان آن همراه و در خیالات خود غوطهور شوید؟ (این را به منزله شوخی یا یک سوال مسخره آمیز درنظر نگیرید چرا که بعضی آدمها نیازهای ذهنیشان از این راه تامین شده و به آرامش میرسند و من این را خودم به چشم دیدهام). همینطور فیلمها را؛ قطعا هیچ فیلمی فقط برای اینکه مدتی بیننده را سرگرم کند ساخته نمیشود و در پس ذهن نویسنده و کارگردان آن اثر حرفی وجود دارد که میخواهد به بیننده القا کند و او در آخر داستان این را متوجه شود. این حرف میتواند یک نکته اخلاقی، معضل اجتماعی، تبلیغ یک برند یا محصول و ... باشد. فرقی هم نمیکند که مخاطب شما کودک است، جوان است، پیر است، زن است یا مرد. اما اینجا باز هم همان سوال مطرح میشود؛ فیلمها را که میبینید، غرق در قصه و فضای داستانی آن میشوید یا سعی میکنید بفهمید نویسنده چه چیزی را میخواهد به شما بگوید؟