زمانی آرامتر از سایه بودم و رو شن تر از روز. دنیای زیبایی بود مثل قصه ها. تا به خود آمدم دیدم آسمان پر از ابرهای تیره شده. باد است و طوفان. دیگر نبود چیزی که مرا محکم گرفته بود. آرامشم دیگر نبود...
نبود و نبود...
