اکثر باشگاه های حرفه ای همان طرح رنگی اصلی را برای چندین دهه حفظ کرده اند، [7] و رنگ ها خود بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ یک باشگاه را تشکیل می دهند. تیمهایی که در رقابتهای بینالمللی نماینده کشورها هستند، عموماً رنگهای ملی مشترک با سایر تیمهای ورزشی همان کشور را میپوشند. اینها معمولاً بر اساس رنگهای پرچم ملی کشور هستند، اگرچه استثناهایی وجود دارد - برای مثال تیم ملی ایتالیا مانند رنگ خانه ساووی آبی بپوشد، تیم استرالیا مانند اکثر تیمهای ورزشی استرالیا لباس استرالیایی را میپوشد. رنگهای ملی سبز و طلایی که هیچکدام از آنها روی پرچم دیده نمیشود، و تیم ملی هلند نارنجی، رنگ کاخ سلطنتی هلند را میپوشد.[9]
پیراهن خانگی المپیک مارسی برای فصل 07–2006
پیراهنها معمولاً از مش پلیاستر ساخته میشوند، که عرق و گرمای بدن را مانند پیراهنهای ساخته شده از الیاف طبیعی به دام نمیاندازد.[10] اکثر باشگاههای حرفهای نشانهای حامیان مالی را در جلوی پیراهنهای خود دارند، که میتواند درآمد قابل توجهی ایجاد کند، [11] و برخی نیز به اسپانسرها این شانس را میدهند که آرمهای خود را در پشت پیراهن خود قرار دهند.[12] بسته به قوانین محلی، ممکن است محدودیتهایی در مورد بزرگی این آرمها و یا نشانهای نمایش داده شده وجود داشته باشد.[13] مسابقاتی مانند لیگ برتر همچنین ممکن است بازیکنان را ملزم به پوشیدن تکههایی روی آستین خود کنند که نشانواره مسابقات را نشان میدهد.[14] شماره یک بازیکن معمولاً در پشت پیراهن چاپ میشود، اگرچه تیمهای بینالمللی اغلب اعداد را در جلو نیز قرار میدهند،[15] و تیمهای حرفهای معمولاً نام خانوادگی بازیکن را بالای شماره خود چاپ میکنند.[16] کاپیتان هر تیم معمولاً باید یک بازوبند کشدار دور آستین چپ ببندد تا آنها را به عنوان کاپیتان برای داور و حامیان تشخیص دهد.
کفش های چمن مدرن، که برای استفاده روی چمن مصنوعی سخت یا شن و ماسه طراحی شده اند.
اکثر بازیکنان فعلی کفشهای فوتبال مخصوصی میپوشند که میتواند از چرم یا مواد مصنوعی ساخته شود. چکمههای مدرن بر خلاف چکمههای ساق بلند که در زمانهای گذشته استفاده میشدند، کمی زیر قوزک پا بریده میشوند و دارای میخهایی هستند که به کف آن متصل میشوند. گل میخ ها ممکن است مستقیماً روی کفی قالب گیری شوند یا معمولاً با استفاده از یک رزوه پیچ قابل جدا شدن باشند.[17] چکمههای مدرن مانند آدیداس پرداتور، که در اصل توسط بازیکن سابق لیورپول، کریگ جانستون طراحی شده بود، دارای طرحها و ویژگیهایی مانند جیبهای هوا در کفهها و تیغههای لاستیکی روی کف به جای گل میخ هستند.[18] تیغه ها موضوع بحث و جدل بوده است زیرا چندین مدیر ارشد آنها را به دلیل آسیب دیدگی بازیکنان حریف و خود پوشندگان سرزنش کرده اند.[19][20]
قوانین مشخص می کند که همه بازیکنان، صرف نظر از جنسیت، باید یک لباس بپوشند، اما در سپتامبر 2008، تیم زنان هلند FC de Rakt با تعویض نوار قدیمی خود با نوار جدید با دامن های کوتاه و پیراهن های تنگ، تیتر خبرهای بین المللی شد. این نوآوری که توسط خود تیم درخواست شده بود، در ابتدا توسط KNVB، هیئت حاکمه فوتبال هلند وتو شد، اما زمانی که مشخص شد تیم FC de Rakt زیر خود شلوار گرم (شلوار کوتاه بسیار کوتاه) پوشیده است، این تصمیم لغو شد. دامن، و بنابراین از نظر فنی مطابقت داشتند.[21]
تجهیزات دیگر
انواع دستکش های دروازه بانی
همه بازیکنان مجاز به پوشیدن دستکش هستند، [22] و دروازه بان ها معمولاً از دستکش های مخصوص دروازه بانی استفاده می کنند. قبل از دهه 1970 دستکش به ندرت پوشیده می شد، [23] اما اکنون دیدن دروازه بان بدون دستکش بسیار غیرعادی است. در بازی پرتغال مقابل انگلیس در تورنمنت یورو 2004، ریکاردو به دلیل تصمیم به برداشتن دستکش در ضربات پنالتی نظرات زیادی را جلب کرد.[24] از دهه 1980 پیشرفتهای قابل توجهی در طراحی دستکشها ایجاد شده است، که اکنون دارای محافظهایی برای جلوگیری از خم شدن انگشتان به سمت عقب، تقسیمبندی برای اجازه دادن به انعطافپذیری بیشتر، و کف دستهای ساخته شده از مواد طراحیشده برای محافظت از دست و افزایش چسبندگی بازیکن هستند.[23] ] دستکشها در انواع برشهای مختلف، از جمله «کف کف صاف»، «انگشت رول» و «نگاتیو» با تنوع در دوخت و تناسب موجود هستند.[25] دروازه بان ها گاهی اوقات کلاه می پوشند تا از تابش خیره کننده خورشید یا نورافکن بر عملکرد آنها جلوگیری کنند.[22] بازیکنانی که مشکلات بینایی دارند ممکن است از عینک استفاده کنند تا زمانی که خطر افتادن یا شکستن آن و در نتیجه خطرناک شدن آن وجود نداشته باشد. اکثر بازیکنان آسیب دیده استفاده از لنزهای تماسی را انتخاب می کنند، اگرچه بازیکن هلندی ادگار دیویدز، که به دلیل آب سیاه قادر به استفاده از لنزهای تماسی نبود، به خاطر عینک های مخصوص بسته بندی خود معروف بود.[26] موارد دیگری که ممکن است برای بازیکنان دیگر خطرناک باشد، مانند جواهرات، مجاز نیستند.[1] بازیکنان همچنین ممکن است برای محافظت از خود در برابر آسیب سر انتخاب کنند تا زمانی که خطری برای ایمنی پوشنده یا هر بازیکن دیگری نداشته باشد.[27]
کیت مسئولان مسابقه