تا حالا به این فکر کردی که چرا بعضیها با هر شکست، قویتر میشوند، ولی بعضیها با اولین مانع، کلاً ناامید میشوند و همه چیز را رها میکنند؟ جواب این سوال، در یک مفهوم روانشناختیِ فوقالعاده قدرتمند به اسم «طرز فکر» (Mindset) نهفته است.
کارول دوک، روانشناس معروف دانشگاه استنفورد، بعد از دههها تحقیق، دو نوع طرز فکر را معرفی کرد: ذهنیت ثابت و ذهنیت رشد.
افراد با ذهنیت ثابت فکر میکنند هوش و استعدادشان «ذاتی» و «تغییرناپذیر» است. برای همین، از چالشها فرار میکنند، چون میترسند شکست بخورند و «برچسب» بیاستعدادی بهشان بخورد. جملهٔ مورد علاقهشان این است: «من تو این کار خوب نیستم.»
اما افراد با ذهنیت رشد باور دارند که تواناییهایشان را میتوانند با «تلاش، یادگیری و پشتکار» مثل یک عضله پرورش دهند. آنها عاشق چالشاند، شکست را یک «فرصت یادگیری» میبینند و با هر بار زمین خوردن، مصممتر بلند میشوند. جملهٔ مورد علاقهشان این است: «من تو این کار خوب نیستم... هنوز.»
دیدی؟ فقط یک کلمه «هنوز» (Yet) تفاوت را ایجاد میکند.
چطور این ذهنیت رو توی خودمون پرورش بدیم؟
۱. فرایند رو تشویق کن، نه نتیجه رو. به خودت نگو «چه آدم باهوشی هستم»، بگو «چقدر برای حل این مسئله تلاش کردم.»
۲. شکست رو یه جور دیگه ببین. هر بار که یه کاری رو خراب کردی، به جای سرزنش خودت، بپرس: «از این ماجرا چی یاد گرفتم؟»
۳. کلمهٔ «هنوز» رو به دایرهٔ لغاتت اضافه کن. این کلمه، جادو میکنه. امتحانش کن.
نتیجهگیری:
موفقیت، بیش از اون که به «استعداد ذاتی» ربط داشته باشه، به «طرز فکر» تو بستگی داره. از امروز، به خودت بگو: «شاید هنوز بهترین نیستم، ولی دارم هر روز بهتر میشم.» این، راز واقعی برندههاست.