خستم،به قول معروف لِه ام،این کنکور لعنتی ام به تمام چالش های نفرت انگیز دوران زندگیم چند سالی هست که اضافه شده و قصد عقب نشینی هم نداره نمیدونم چرا ول کن نیس!!!بابا به زبون خوش بیا امسال و با ما راه بیا و ما رو خلاص کن خداوکیلی،خسته شدم این سه سال،عمرم و جوونی ام رفت(شاعر میفرماید جوونی ام رفته ،صدام رفته دیگه،گل یخ توی دلم جوونه کرده)
خب لعنتی اگه پول داشتم که لنگ تو نبودم،میرفتم از این جا،فرار مغزها میکردم!!!(وی خود را نابغه میداند الکی،مثلا!)
پ.ن:امروز از دیروز یکم بهترم،به این نتیجه رسیدم که این چند وقت عمر ادمی هر چی که شد خوب یا بد گذشت،مهم نیس،اسفالتمون هم کنه چاره ای نیس فعلا موندنی هستیم تا وقتمون برسه،فهمیدم موسیقی و نوشتن و خوندن حالم رو بهتر میکنه