
از زمانی که به اصطلاح موج دوم بیماری آغاز شد ماسک تبدیل به یکی از لباس های مردم مان شد مثل جوراب . در روزگاری که انتظار میرفت دنیا به سمتی برود که ساعت های هوشمند به عضوی از اعضای بدن مان تبدیل شود
این ماسک بود که گوی سبقت را از ساعت های هوشمند ربود
حال تلاش کردیم که کسب و کار کوچک مان را که تازه افتتاح کرده بودیم ( تاریخ افتتاحیه باشگاه مان 11 بهمن 98 بود ) زنده نگه داریم
تراکت پخش کردیم ، سایت زدیم ، مقاله های آموزشی در ویرگول منتشر کردیم ، مسابقه رایگان اینترنتی گذاشتیم ، در پیج های شخصی مان پست و استوری گذاشتیم ، کانال تلگرام زدیم و عکس منتشر کردیم . کلاس خصوصی با هزینه کلاس گروهی برگزار کردیم ، تعیین سطح را رایگان کردیم ، تخفیف گذاشتیم
خلاصه توانستیم هنرجویان و خانواده هایی را جذب کنیم که به شطرنج علاقه داشتند
با این که چند روزی از موج دوم میگذرد شاگردانم همیشه ماسک دارند و وقتی که لحظه ای ماسک را کنار می زنند برای این که آبی بنوشند من هاج و واج به صورت هاشون نگاه می کنم
انگار که تاکنون آدمیزاد ندیده ام
چقدر حیف که شما بچه های معصوم باید صورت های تان را مخفی کنید
با توجه به این که اخبار امیدوارکننده ای از کشف واکسن به گوش میرسد . امیدوارم ایران استثنا نشود و واکسن به ایران نیز وارد شود
آرزو می کنم عمرم به این دنیا باشد و حسرت نگاه کردن به صورت شاگردانم که به آن ها شطرنج یاد داده ام را نخورم