ویرگول
ورودثبت نام
الیاس تقوی رشیدی زاده
الیاس تقوی رشیدی زادهبنویسم شاید کسی دوست داشته باشد.
الیاس تقوی رشیدی زاده
الیاس تقوی رشیدی زاده
خواندن ۲ دقیقه·۷ سال پیش

من و حافظ

حافظ شیرازی
حافظ شیرازی

زمانی دارم این متن را به رشته تحریر می‌­آورم که مدت کوتاهی از آشنایی بنده حقیر با حضرت حافظ نمی­گذرد، بنده معتقد هستم که لسان الغیب را نباید به جان شاخ نبات قسم داد زیرا نحسی دارد افراد را به جان عزیزان قسم دادن.

به هر حال ...

بنده هر از گاهی برای کسب تکلیف در باب آن عزیز سفر کرده که من هرگز ایشان را از نزدیک زیارت نکردم، آن یار غار و دوست زیبا­رو که در کودکی هر پسری به او وعده می­‌دهند و قرار است دل در گرو ایشان ببندم تفعلی به دیوان غزلیات آن حافظ قرآن می­‌زنم.

تا در غربت مشغول تحصیل بودیم می­فرمودند که :

ما آزموده­ایم در این شهر بخت خویش - بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

و البته در ادامه می­فرمودند:

غم غریبی و غربت چو برنمی­‌تابم - به شهر خود روم و شهریار خود باشم

پس از رجعت به دیار خود جهت شهریاری باز هم خبری نشد، زین سبب باز بدون قسم دادن به جان شاخ نبات این گونه فرمایش فرمودند که :

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم - وندر این کار دل خویش به دریا فکنم

دریا کجا، صحرا کجا
دریا کجا، صحرا کجا

آخر خواجه جان اولاً دریا کجاست در این بی آبی دیار ما که دل به دریا بزنم، ثانیاً من کمترین چگونه دیده دریا کنم و صبر کنم آن هم به وسعت صحرا

چون کارد به استخوان رسید، در حال LsatStand بودم که حافظ را به جان شاخ نبات قسم دادم اما در جواب حضرتش تیر خلاص را به تن نیمه جان من شلیک کرد و این چنین بیان کردند احوال مرا که :

به خواب نیز نمی­بینمش چه جای وصال ...

از مصرع اول برمی­‌آید که به خاک سیاه نشسته­‌ام و خود خبر ندارم چون دیدم هوا در محضر خواجه شیراز شدیداً طوفانی­ست بساط خود را جمع و جور کردم و دیوان را با عزت در قفسه گذاشتم اما قبل از پایان این مکالمه ی پر از کش و قوس به عنوان حسن ختام استاد فرمودند:

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست - تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

وسلام

طنزحافظدانشجوعشقشعر
۵
۰
الیاس تقوی رشیدی زاده
الیاس تقوی رشیدی زاده
بنویسم شاید کسی دوست داشته باشد.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید