
بیشک ادیبان ایرانی یدطولایی در توصیف و تصویرسازی از ظاهر و باطن زیبای معشوق خود دارند. فی المثل: عقرب زلف کجت با قمر قرینه - تا قمر در عقرب حال ما چنینه
بله یکی از دوستان اشاره میکنند که این شعر ربط چندانی با توصیف یار ندارد مخصوصاً که در فراز بعدی شعر انگار که شاعر یا شاعره در خلوت خود شعر میسروده که فردی دقالباب کرده است، ایشان به سبب اینکه تنها بودهاند به شدت تن و دلشان لرزیده است. بنابراین از خیر این شعر میگذریم.
حضرت مولانا در جایی میفرمایند:
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست – بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
همانطور که مشاهده میفرمایید مولوی رخ یار را به باغ و گلستان تشبیه کرده است و خواهان شنید صحبتهای یار خود است که به اعتقاد او مثل قند شیرین است. در همین راستا و در تمجید از خصایص آن دلبر شیرین خواجه شیراز اینگونه دُر فشانی میکنند که:
میکند حافظ دعایی و آمینی بگو – روزی ما باد لعل شکرافشان شما

لعل به معنی لاله سرخ است و در ادبیات فارسی لعل همان لب و دهان یار است و با لب و دهان یار چه کار دارد لسان الغیب بماند. القصه سرتاسر ادبیات را گشته ایم و همه از موزون بودن سر و تن یار صحبت کردهاند؛ از عقرب کج ابروان و جعد چون شب سیاه و چشم دریایی و از این دست توصیفات. نزدیکتر که میآییم در ادبیات معاصر و شاید ادبیات روزمره این روزگاران صحبتها بیشتر حول محور چال گونه و چال چونه و لبخند زیبا و موهای شینیون شده و لباسهای مارک و لنز رنگی و بوگاتی و قص الهذاست. بررسیهای بنده نشان میدهد پای چند میوه از جمله لیمو و انار و چند شهر مثل لندن و پاریس به توصیف اقصا نقاط پر و بال قشنگ یار باز شده است. زمانی که معشوق چون کبوتری از بالا دست میآیند و در خط افق پدیدار میشود، عاشق میگوید لیمویه رفیقش به اصرار انکار میکند و میگوید اناریه. از این که بگذریم قضیه لندن و پاریس را هیچ جور نمیفهمم، با توجه به تذکر کتبی معشوق که بر جامهاش با حروف درشت نوشته است مبنی بر اینکه آروم باش I'm queen نحوی استفادهاش اینگونه است که عاشق پشت سر معشوق خود راه میافتد. خیلی آرام و با تُن صدای پایین در حین همین تعقب و گریز، با ضرب آهنگ خاصی تکرار می کند: لندن پاریس لندن پاریس که من اصلا معنیش را نمیدانم.
همانطور که مشاهده میکنید در ادبیات فارسی تا به امروز کسی در باب لبخند کج صحبتی به میان نیاورده است یا دست کم من ندیدهام.
اما من عاشق شدم به لبخند کجت و هزار خصلت خوبت؛ به قول شعار که میگوید:
دلت تهرون چشات شیراز لبت ساوه هوات بندر ...
تو مثل سرزمین مادری من هستی، تو مفهوم جدید از خانه برای من هستی
سلام خانم من و سلام خانه من
اینجا که میرسم آرزو میکنم که ای کاش زندگی گاهی موسیقی پس زمینه داشت:
اومد که پس بگیرم تو رو از چنگال تقدیر اومدم که مال من شی اومدم اما چقدر دیر.
اما چقدر دیر...