ویرگول
ورودثبت نام
Elham Hossieni
Elham Hossieniدانش آموز نویسندگی
Elham Hossieni
Elham Hossieni
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

سالی عجیب

این جور که می بریم، تا کی؟ وین صبر که می کنیم، تا کی؟

"سعدی"

سال نود و هشت سال عجیبی بود، هر روزش پراز اتفاق های خوب و بد، که بدون شک اتفاقات سخت و بد و دردناکش خیلی خیلی بیشتر... البته برای همگی مردم سرزمینمون...

راستش همینکه سال نود و هشت بلاخره تموم شد و با وجود ویروس کشنده فراگیر جهانی کرونا به سلامتی وارد سال نود و نه شدیم، خودش برام ی جهش چندین مرحله ای تو بازی زندگی ...

والا...

از بس که تو سال نود و هشت با اتفاقات عجیب و غریب شوکه شدیم یه جورایی نگران ساعت پایانی آخر سال بودم که یهو گیم اور نشیم...

خلاصه همگی روزهای سختی پشت سر گذاشتیم، و قطعا این حوادث و اتفاقات تلخ اخیر به این زودی ها از ذهنمون پاک نمیشه...

اما خب بلاخره دیر یا زود این روزهای ملال آور کرونایی برامون تلنگری شده که به خیلی از داشته هامون که خیلی ساده از کنارشون رد بیشتر فکر کنیم ...

تو این روزها آدم دلش برای خیلی کارها، آدم ها، چیزا تنگ میشه...

من که اینجوریم و فکر میکنم خیلی های دیگه هم مثل من مدام تو ذهنشون و دفترچه و تقویم هاشون برای روزهای بعد از کرونا برنامه ریزی میکنند، و کارهای عادی که خیلی ساده از کنارشون رد میشدیم و فکرش رو هم نمیکردیم که ممکنه ی روز به سادگی نتونیم انجام بدیم، حالا تو اولویت هامونه...

بلاخره این روزها با همه ی تلخی هاش میگذره چون این ناگریزترین حالت زندگیه...

زندگی با ما و بی ما همچنان در جریان است...

پس با تمام توان تلاش میکنم که نیروی افرینش گری و توانگری که در درونم هست، رو در هر زمان و هر مکان روشن نگه دارم...

سعی میکنم تا هستم، در جریانش حضور سبز داشته باشم، زیرا که در پس هر طلوع زیبا این واقعیت اجتناب ناپذیر غروب وجود دلرد،

پس فرصت زندگی فقط اکنون و در طی روز است... زیرا که شاید پس از غروب لحظه ای برای حیات نباشد...

این واقعیت زندگیست...

زیرا که هر یک از ما ذره معلقی در فضای بیکرانه روزگاریم...

امیدوارم که ذره درخشان باشیم...

روزمرگی
۴
۱
Elham Hossieni
Elham Hossieni
دانش آموز نویسندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید