شاید هیچوقت بیشتر از این روزها نتونیم این جمله رو درک کنیم که
جهان از توازن و تعادل خارج شده است. این یک واقعیت است که بشر داره جهان رو باب میل خودش تغییر میده و تنها هدفش هم بهره برداری بدون وقفه به نفع خودش هست، حتی بدون اینکه به فکر بقای نسل های بعد از خودش باشه...
این همه خشم، نامتعادلی وهرج و مرج های پشت سرهم و بی وقفه طبیعت دلیل محکمی براین ادعاست...
در واقع نتیجه ی کارماست...
من به کارما ایمان دارم، شما چطور؟