
?"مکانیزم دفاعی جابجایی" ?
به این نمونه توجه بفرمایید >>>>> ?پلان اول :رئیس،مرد رو مواخذه می کنه که کارش رو درست انجام نداده ، مرد عصبانی میشه ولی نمی تونه در مقابل قدرت رئیس عرض اندام بکنه ... ?پلان دوم : مرد موقع خوردن غذا با صدای بلند به زنش میگه:" چرا غذا این همه شور شده؟" ( اون دادی رو که می خواست سر رئیس بزنه جابجا کرده و اینجا آورده، چون تهدید و عواقبش کمتره) به نظر زن ، غذا شاید یه کوچولو شور شده باشه ولی اونقدر نیست که مرد عکس العمل نشون داد( به نظر طرف مقابل و ناظران،عکس العمل افراطی نسبت به عمل نشون میده ،چون در واقع، ریشه ی این فریاد در مساله ی بزرگتر دیگه ای قرار داره)پس زن به حالت قهر میز غذا رو ترک می کنه. حوصله ی یکی بدو با همسرش رو نداره ولی از دستش خیلی عصبانی شده با خودش میگه "حیف این همه زحمت ".... ?پلان سوم : زن روی مبل در حال خوندن رمانشه که می بینه دخترش در حال وقت تلف کردنه با صدای تندی میگه"مگه تو فردا امتحان نداری پس چرا سر درس و مشقت نیستی "چشمای دختر از تعجب گرد میشه در دفاع از خودش میگه من فقط ده دقیقست به خودم استراحت دادم ولی زن صداشو بالاتر می بره (?? متاسفانه چون بچه ها قدرت کمتری دارند، بیشتر در معرض جابجایی های منفی هستند) و ...
?همین طور که مشاهده فرمودید واقعیت و مشکل اصلی با رئیس، همچنان به قوت خود باقی موند و مشکلات دیگه ای اضافه شد.استفاده مکرر از این استراتژی روانی، غیر از تحریف واقعیت، امکان ایجاد تنش در روابط ،تخریب اشیاء و ... خواهد بود و دیگه اینکه بعد تخلیه ی نسبی این انرژی منفی و مقداری سبک شدن (با این مکانیسم ها تخلیه کامل حس منفی،صورت نمی گیره) ممکنه، هجمه ی تلخ "احساس گناه"به سراغ شخص بیاد و این بار این هیجان، باعث ناراحتی فرد بشه.
⚠گاه این انرژی مخرب، ضربه ای میشه برای اشیاء که زبانی برای اعتراض ندارند یا بدرفتاری با حیوانات یا جابجایی با غریزه ی دیگه مثل پرخوری و ... ?"والایش"
اگه این جابجایی، روی موارد مفید و جامعه پسند،متمرکز بشه؛ اسمش میشه:"والایش" مثلا فرد با ورزش(بوکس، ورزشهای رزمی و ...) ، فعایتهای هنری (نقاشی،موسیقی و ...) نوشتن و اعمال والای دیگه، خودشو به آرامش و بالانس برسونه.
اگرچه کم ضررتره ولی زیاده روی در اون، همچنان از واقعیت اجتناب کردنه .