
?نکته ای رو که در این پست اشاره می کنم اگر چه در قالب فرزند پروری و تربیت کودک هست ولی قابل تعمیم به هر تشویقی،حتی تشویق خودمون هم هست.
?#تشویق کردن,باعث تقویت و تکرار رفتار دلخواه میشه. گاه،قدرت این مطلب به ظاهر ساده،دست کم گرفته میشه??تشویق معجزه گر و مسبب بالندگیه.البته نکاتی داره که در این مجال کم اشاره ای خواهم داشت:
?به جای زوم کردن روی اشتباهات،تمرکز روی کارهای مثبت حتی ناچیز کودک باشه تا پررنگ تر و قوی تر بشه مثلاً اگه بچه بعد بازی مثل هر شب وسایلشو رها نکرد و جمع کرد،نباید گفت داره وظیفشو انجاممیده بلکه فرصت خوبی برای تقویت و پایداری رفتار درسته.در واقع به محض اینکه رفتار درست کودک در عکس جهت رفتار نادرستش بروز کرد،ترغیب و تایید صورت بگیره.
?تحسین رفتار از تحسین کودک موثرتره مثلاً "آفرین که اتاقت رو بعد بازی کردن جمع و جور می کنی" موثرتر از اینه که :"چه پسر خوبی هستی"...در مورد رفتار بد همهمین طور،فقط باید اون رفتار رو زیر سوال برد نه کل شخصیت کودک رو مثلا "تو پسربدی هستی"مخربه. •
?بعضی به ظاهر تشویق ها بعدها تخریب گر خواهد بود،برای مثال? مرتب گفتن اینکه تو چقدر باهوشی،آفرین پسر باهوشم و... این بچه بعدها که در حل مسائل ناکام بمونه و برای هر کسی پیش میاد احساس شرم خواهد کرد که من اونقدرها هم باهوش نبودم .. به جاش از عبارات سازنده تری استفاده بشه مثل:"آفرین پسر تلاشگرم"..."من به سخت کوشی تو افتخار می کنم"..
?مساله اینجاست که دست ما در پرورش هوش بسته تره و ژنتیک هم نقش بسزایی داره ولی پرورش ساعی بودن فرزند،که در پیشرفت آتی اون نقش بسزایی داره،بیشتر جنبه ی تربیتی و بارآوردنی داره. ?❤