تا چند وقت پیش هر زمان که روی منبر میرفتم، پایین آوردنم یک معجزه بود که تنها به دستان خدا اتفاق میافتاد. مخصوصا وقتی با آدمهایی حرف میزدم که با نظرات من مخالف بودند. اون موقع بود که زمین و زمان رو بهم میدوختم تا ثابت کنم درست میگم. کلی فکت و دلیل میآوردم که بگم تو نمیدونی و چیزی بارت نیست. همینقدر جدی و پیگیر! اما چرا از فعل ماضی استفاده میکنم؟ یه بار که رفته بودم پای منبر همچین با مخ اومدم پایین که زمین کشتی رو از 4 گوشه بوسیدم و قول دادم کمتر حرف بزنم. اما اون اتفاق چی بود؟
یه روز که نشسته بودم به غر زدن که این محمد بندهخدا همش از صبح تا شب سرکاره و وقت نمیکنه استراحت کنه و اصلا این چه وضع زندگیه (اون موقع خودم بعد 5 خاموشی میدادم به مغزم و استراحت میکردم:)) ) یکی گفت: خب مجبوره! چه کار کنه؟
گفتم: صحبت کنه، بگه من با این شرایط نمیتونم کار کنم.
گفت: اونهام میگن خداحافظ؛ فکر کردی آمریکاست؟ (حالا انگار خودش هر 11 ماه سال رو آمریکاست که اینجوری حرف میزنه) بهش میگن خداحافظ و باید دنبال کار بگرده.
گفتم: بگرده، انقدر بگرده تا بهترینش رو پیدا کنه! من که باشم میگردم!
گفت: اون مرده و تو زن! هیچوقت خودت رو مقایسه نکن.

نمیدونم کی اولین بار گفته وظیفه پول در آوردن و تامین معاش به عهده مرده که بخوام از همینجا بهش بگم خیلی گاوی، ولی اینکه آدمها هنوز توی سال 1399 هجری شمسی از این بگن که مرد وظیفه داره پول بیاره و حتی 1 ماه هم نباید بیکار باشه، برام زور داره.
گفتم: اصلا به نظر من این آدمهان که باید انتخاب کنن کجا و با کی کار کنن. نه شرکتها. تا کی باید استرس این رو داشته باشیم بیکار نمونیم. حسابی رفتم روی منبر و از این گفتم که اگه ما نیروهای کار قدر خودمون رو ندونیم رومون سوار میشن و کار هست و بیا با هم بگردیم.
اون که انگار آتیش زیر باسنش روشن کرده بودم، بدو بدو رفت لپتاپش رو آورد تا بهم ثابت کنه کار نیست!
خیاط و طراح لباسه. گفت همین الان توی همه این سایتهایی که داری ازشون میگی برای من کار پیدا کن. من که تاحالا به این فکر نکرده بودم چه باگهایی میتونه توی این سایتها وجود داشته باشه، سیستم رو گرفتم دستم و توی دلم گفتم الان دهنت رو سرویس میکنم:))
عنوانی که من روی اولین سایت جستجو کردم چنین نتایجی داشت:
....
فکر میکنید از رو رفتم؟ هرگز:)) سایت بعدی رو برای جستوجو پیدا کردم. شاید باورتون نشه ولی تنها یک فرصت شغلی فعال داشت که اونم توی شهر ری بود:))
این پروسه 4، 5 ساعت طول کشید و برای من عجیب بود چرا کار برای آشپز، قناد، خیاط و ... نیست که شاید اگه بود خود من به تنهایی همین الان که دارم این متن رو مینویسم پشت دخل یه شیرینی فروشی داشتم لب و دهنم رو که از شیرینی خوردن یواشکی کثیف شده بود تمیز میکردم.
سکوت کرد و با همون سکوتش یه بیلاخ بهم نشون داد. من هم سعی کردم از رو نرم و گفتم: امیدوارم به زودی زود این موضوع جا بیفته و همهجا برای همه کار باشه نه فقط حوزههای فعلی و پشت دستم رو داغ کردم که توی بحثی که بهش تسلط کافی ندارم دهنم رو ببندم.
چند روز پیش بهم زنگ زد و گفت کار پیدا کرده. با حقوق مد نظرش، توی مجموعه دلخواهش و الان حالش خوبه. بهش گفتم: چطوری؟
گفت: فکر کردی همه مثل تو هستن که 4، 5 ساعت بگردن برای شغلی که کم خاطر خواه نداره؟ به یکی سپردم، تو سه سوت برام پیداش کرد!
گفتم چه غلطا! کی هست اون خانم سه سوت؟
گفت: خانم و آقاش رو نمیدونم. ولی خودت یه سر به سایت بانی کار بزن شاید رویای خاکخورده قناد شدنت رو واقعی کردی!